Partners kiezen

Partners kiezen

 photo Loveis-1.gif

Besef je wel eens wat voor een impact het kiezen van een partner heeft op de rest van je leven?
Je moet maar door één deur kunnen..
Valt niet mee in de hele wereld juist die ene te vinden, die bij jou hoort of past!
De vrouw in vroeger tijden, die trouwde met een bouwvakker en later, bij de bank voor het loket stond van ja diegene die zij ooit afwees….
Hij verdiende zijn geld goed..en zij leefde in armoede.
Niet dat ze spijt had oid..maar toch!
Alles heeft invloed op je wezen je zijn.
Trouw je met een rijke partner is je leven ongetwijfeld heel anders dan als je met een arme partner trouwt.
Wat past beter bij je?
Is het toeval? Is het geluk hebben?
Is het iets voorbestemds?
Want daar geloof ik nog steeds in, dat je via vorige levens elkaar al kende.
Dat je wederom het toneel opgaat samen, om dingen recht te trekken, of om te leren…of om in te zien dat deze persoon toch echt niet bij je hoort.
Tjah liefde maakt blind zegt men…is daar iets mis mee?
Nee niet als het een goed en beter leven oplevert dan je al had, wel als het er slechter op wordt.

Zoveel mensen hebben invloed op elkaar, van familie tot kennissen en vrienden en zelfs de overheid. Men schijnt zich met elkaar te moeten bemoeien, waar deze vage trek toch vandaan komt? Ik vermoed vanuit een arrogantie, een wijze waarop men denkt het zelf altijd toch beter te weten voor anderen. Vaak voor het zelf niet. Maar dit terzijde.

Vergeet zelf nooit een tante die ooit de moeite nam, jawel om mij te bezoeken op mijn kamertje van 4 bij 5…nou hoe zij het voor elkaar kreeg om mijn kamer binnen 10 minuten totaal af te breken tot een krot waar ze in tokio zelfs nog de tranen van de in ogen kregen…Maar ok ze was langsgeweest.
oh en wat ik deed met die voddige pluizige deken op mijn bed zeg…dat was toch uit het jaar nul?
Nou ik moet zeggen sindsdien hou ik nog meer van die deken en ik heb deze nog steeds, bij koude dagen en griepvirussen gebruiken we deze liefdevol om ons te verwarmen in aangename knussige pluizige liefdevolle euh…nou ja dingus..

Of hoe ik ooit met mijn prachtige stoere gave laarsjes die toch wel erg punky waren, een tante de woorden ontlokte van wat ik voor rare pipo schoenen droeg…tjah liefdevol reageren is schijnbaar geen normaal item in onze familie….pfff…Maar goed ik voelde mij zeer bedroefd onder deze kritiek, had ik maar gezegd geef maar geld koop ik nieuwe, want geld had ik niet nml. Dus was al blij met wat ik uiteindelijk had.
Maar goed dat was op kamers lang geleden dus.
Toch bevreemden mij deze opmerkingen immer opnieuw…het ongevoelige wat eruit sprak het liefdeloze..het kille onnadenkende..?
Waarom deed men nu zoiets ik kon het nml nooit begrijpen.

Nou nu schijnt het zo te zijn dat als jij zelf niet zo bent je dit nogal raar vindt!
Ja dus dat was het!
Ik was gelukkig niet zo…nou schrale troost..
Maar soms vraag ik me af als dingen anders waren gelopen..als mijn moeder een andere vader had gekozen dan die ik had..was ik dan anders geweest..of kan zoiets niet?
Was ons leven dan anders verlopen?
Of als mijn oma een andere man had gekozen..
Tjah en nu stop ik maar met hierover nadenken want het was niet zo!
Was ik ooit een rijke lieve man tegengekomen hoe was mijn leven dan geweest?
Had ik mij dan ook bezig gehouden met schrijven en dichten en websites en fotobewerking?
En ok zingen in de badkamer?

Soms zie ik vrouwen, moe, oud voor hun jaren, kapot gegaan door wat?
jammer…heel jammer…reden?
Hadden ze een verkeerde partner?
En kijk eens om je heen naar al die mensen..schijnbaar is men heel happy is dit echt zo?
Of heeft men een verbond gesloten tesaam om aan elkaars behoeften te voldoen en zodoende in de loop der jaren in volle acceptatie dan maar op één of andere wijze gelukkig genoemd te zijn met elkander?

Het is niet de bedoeling dat je elkaar gelukkig maakt maar wel dat je gezamelijk nog gelukkiger kunt zijn!
Je bent niet de hoeder van je broeder en ook niet de hoer…die net moet doen of zij zeer zwaar aantrekkelijk, springerig om de deur staat te kwijlen als het baasje thuiskomt..want waar is het riempje?
Zo zijn wij toch niet getrouwd of wel?

Zover ik een relatie heb kunnen beoordelen tot nu toe..en ik weet er zijn heus leuke geweldige kerels hoor..daar niet van!
Maar ik vond er tot nu toe niet veel aan.. 🙂
En ok dat lag ook aan mijzelf in mijn vriendelijke opstelling to jan en alleman, schijn ik nogal teveel te doen voor anderen..wat ze in feite soms totaal niet verdiend hebben!
Maar alleeh..
So be it..verander uzelf in een bitch en u zult de man van uw dromen vinden…
Nou sorry zo ben ik niet en dan maar niets!
Maar hotel spelen voor een vent nooit meer!
Of moederrollen op je moeten nemen aargh dat wil je toch zekers niet!

Nee liever niks,… dan Fikkie moeten spelen…
Mijn droomprins zal zich toch ergens waar moeten maken…zeker weten!
Surrogaat is niet mijn ding..ik heb niet iemand nodig om mij niet alleen te voelen, want ik voel me niet alleen met mijn bestwelrijke geest. 😉
Ik verveel mij nml eigenlijk bijna nooit.
Je moet dan ook gewoon zorgen dat je altijd wel iets te doen hebt, zodat je zodra je je gaat vervelen denkt ok…ik moet dat en dat nog doen…schept enorm veel rust in the mind.
Maar alsnog..ik heb liever niets, dan surrogaat liefde of een relatie gekozen vanuit een minderwaardige positie…

Waar hij is die man? Geen flauw idee..eerlijk gezegd interesseerd het mij ook totaal niet meer.
Wat is zal zijn..en zo niet dan is dat ook goed.
Dus dat brengt me weer terug op het fenomeen liefde, want waarom vallen wij niet zomaar op iemand?
Helaas, je kunt duizenden potentiele partners aanspreken en niet één die het heeft, en toch zit er één tussen waarvan je denkt…ja!
JA verdomme dat is het…
Maar alsnog weet je dat niet, tot je enkele jaren met diegene in een relatie hebt vertoefd..en gebleken is dat het echt ok zat…Maar ach zover denk je niet aan het begin van een ontluikend vaag gevoel in je zieltje…
Toch?
Helaas…
Wat vreemd toch die liefde..de keuzes die men maakte..
Want waarom juist die ene?
Denk dat dat de belangrijkste vraag is waarom die ene persoon wel en die anderen niet?

Terwijl je jezelf met open ogen het ongeluk instort, je weet het en toch?
Een drang in je borst doet je dit alles beslissen…
Maar is dit nu gevoel of verstand..laten wij deze niet verdelen in de ziel van de mensheid..
We zijn één geheel nml, niet gespleten nml…
Je bent een zelf uniek…geheel.
Dus waarom die liefde…wat is het?
Geen wetenschapper die met bewijzen komt en dan denk ik maar
Weer aan vorige levens…..
Wederom het toneel op samen…om te leren…
Of te geven…
In het leven

Angelwings

Gerelateerde Berichten