Onwetend

Onwetend

Ze lopen langs, zo vol van zichzelf,
trekken harten meedogenloos open zonder te weten wat ze doen.
Hun woorden snijden, hun stiltes drukken,
maar in hun ogen is er geen spiegel van de schade.

Ze begrijpen niet dat pijn zich nestelt,
dat liefde soms zwaar wordt, ademloos en stil.
En jij, die draagt, voelt elke pijn,
terwijl zij onbewust voorbijgaan.

Maar zelfs als zij verdwalen in hun eigen spiegelbeeld,
blijf jij staande in het dragen van wat jij weet,
heel in het voelen dat niet erkend wordt,
heel in de kracht die alleen pijn kan smeden.