In stilte

In stilte

Er is een plek waar woorden vallen,
waar pijn niet schreeuwt maar fluistert tussen geestelijke muren.
De wereld lijkt soms zo vreselijk koud en leeg,
omdat harten botsen tegen onzichtbare grenzen.

Toch groeit daar iets kleins en zo stil,
een vonk van licht tussen de duisternis.
Zelfs als stemmen verdwijnen,
zelfs als handen niet langer reiken,
blijf jij de bron van je eigen adem,
de maker van je eigen zachte ziel.

Want wie draagt in stilte,
die kent de kracht die niemand ziet.
En in dat stille dragen,
schuilt een hart dat altijd leeft.