Kerstmismis

vanaf 4.16 minuten
Prachtige muziek…

Eigenlijk vind ik Kerst een mooie tijd, alleen sinds enige jaren niet meer zo.
We vieren het alleen onderons!
Niet verbitterd maar wetende hoeveel mensheid, niet leuk lief en aardig was…
Dan houdt het op, en zeker als je de meest geliefde personen verloren bent…
En ook daar ligt veel verdriet…

Ik ging vaak naar de nachtmis!
Met mijn moeder, en familie ook wel eens…ja die gingen dan mee …
De eerste nachtmis was een belevenis!
Nou, nou!

Stonden we daar, mijn neef en ik, tante erbij en mijn moeder, naast ons een bezopen vrouwe die snotterde tijdens de mis…
Ja voor ons toen hilarisch!
Moest altijd erg mijn lachen inhouden nml…vreselijk is dat!
Krijg vaak de slappe lach op momenten dat het stil moet zijn!

Er waren toen ook zwervers bij, vond ik indrukwekkend altijd die mensen.
Ook mensen, als iedereen, die de weg ergens kwijtraakten en als ik denk aan nu?
Wie zal dit ook overkomen straks met al die nieuwe wetten en regels van dit kabinet dat nooit weet had van enige armoede in hun leven, hoe kunnen zij oordelen?
Had zo gehoopt dat dit kabinet zou vallen…voor alle mensen in dit land…

Het had de toekomst wat lichter kunnen maken immers?

Jaren, vele jaren geleden ging ik ook weer naar de nachtmis… mijn neef enkele jaar jonger, was er ook bij.
Mijn hemel wat lagen we dubbel van het lachen, waarschuwende blikken van mijn tante…weet ik nog!

En wij werkelijk de tranen in de ogen van het lachen.
Er was onweer oid en ik zei droog, nou fijn staan we volgende week in de krant op de voorpagina! 🙁

Mijn neef schaterde het uit!
🙂
Was echt erg dus ik ook, enzo…
Nou even later, was zo’n eng ding achter ons afgezet etc, stond daar iemand doorheen te loeren, ik zo van jezus dat is toch de duivel?

Kijk dan wat eng…
Mijn neef kon je opvegen!!!!!

En toen nog iets over ijzig koude voeten en die graven onder ons…
Nou het plaatje was weer compleet…

Zet mij ook niet in een vergadering oid want, geheid ik gooi er een knuppel in!

Maar goed de laatste keer is jaren geleden!
Heel wat jaren geleden…. met mijn moeder die ik kort erna verloren ben…

Daarna wilde ik wel maar kon ik niet…
Maar misschien morgenavond weer?
Of kan ik weer niet…?
Ik wil wel hoor,….!

Maar of ik én Kerst en zonder ma… daarheen kan?
En zonder mijn neefje…? Ook hij is overleden anderhalf jaar na mijn moeder…
Vreselijk allemaal, in 5 jaar tijd 7 mensen overleden in de familie.
Hoe kun je dat plaatje ooit nog invullen?
En vooral tijdens deze dagen, denk ik wel eens, is het nog niet voorbij?
Eindelijk…
Ik heb geen kerst nodig voor vrede, tot besef oid.

Ik weet het wel alleen velen nog lange niet helaas.
De saamhoerigheid vertyp ik mij nu???????
WAT?????? Serieus he…yess i did it again!
Oké saamhorigheid…dus vind ik wel een fijn gevoel tijdens een nachtmis…

Slikt ff…

Mooi wel toch?
Ik denk maar terug aan al die mooie tijden met hen, mijn moeder, mijn oma, mijn neefje, waar ik altijd enorm mee kon lachen dus!
🙂

Maar het gemis blijft altijd, en ik voel me wel eens Remi…
Op deze wereld, maar ach?

Zal ik gaan of toch nog maar niet…?
🙁

 

Voor kerstverhaaltjes

http://verhalen.angel-wings.nl/category/kerstverhalen/

Gerelateerde Berichten