Anna en Zombie (kort verhaaltje)

Anna heeft een nieuwe vriend.
Dat werd ook eens tijd, na enkele maanden alleen te zijn geweest, kwam ze hem tegen.
Zomaar op een zomerse dag in juni.
Hij was aardig en kwam de ramen wassen in de wijk, zodoende raakten zij aan de praat.
Het werd steeds gezelliger, de gesprekjes die zij voerden.
Uiteindelijk zoende Pedro Anna in het park, terwijl hij zijn middaglunch verorberde en Anna naast hem op een bankje zat.
Het was dus aan!
En vandaag zou Anna eindelijk bij Pedro op bezoek gaan.
Ze trok haar leukste kleding aan, stopte haar blonde sprietige haren in een staart, en vertrok op haar omafiets richting de flat waar Pedro woonde.
Hij zou voor haar koken vandaag.
Anna zong op de fiets en de zon scheen vrolijk op haar blonde hoofd.
Eindelijk ze was er, ze parkeerde de fiets voor de flat en belde aan.
Ze ging de lift in en kwam uiteindelijk aan bij zijn appartement. De deur ging en open Pedro keek haar blij aan en kuste haar op haar neus.
Dag schatje, zei hij, kom binnen!
Anna gaf Pedro een flesje wijn voor bij het avondeten.
De gang zag er al gezellig uit, een beetje rommelig misschien, maar toch voor een man was het knus.
Toen ging de binnendeur open en Anna staarde naar de grote kop van een pitbull. De hond keek haar lodderig aan met zijn scheve oogjes.
Bleww, Bleww, blafte de hond naar Anna.
Blewwwwwww!

 

Pitbulls. You have to know the dog before you judge it. Not every Pittbull is made to attack. It depends on who raised the dog. #society gave this dog a bad reputation. But it's one of the prettiest dogs.
Anna schrok zich rot, ze hield echt niet van die honden namelijk. Pedro had nooit verteld dat hij huisdieren had!
Zenuwachtig liep ze langs de hond, die met zijn natte bek tegen haar jurk aankwam. Oh god wat als hij mij bijt, dacht Anna. Ze laten dan nooit meer los.
Straks ben ik een been kwijt, gatverdamme dacht Anna.
Oh dit is Zombie, stelde Pedro zijn intens geliefde hond voor. Ze is heel lief en bijt echt niet hoor, lachte hij naar Anna.
Ik ga in de keuken even wat inschenken voor ons, ga zitten, ik ben zo terug.
Zombie, wat een naam dacht Anna nog en met tegenzin ging zij op de bank zitten.
De hond kwam bij haar zitten, hij keek haar weer met die scheve ogen aan en blafte weer: Blewww, BLEEWWWW!
Anna kreeg bijna een paniek aanval.
Oh god, dat voelen ze, die beesten, dacht ze nog zenuwachtig. Ze begon op haar nagels te bijten.
De hond kwam nog dichter bij haar zitten, bijna met de kop op haar linkerschoen.
Oh grote griezels, dacht Anna dit gaat niet goed.
Pedro was aan het zingen in de keuken en hij kwam, zo leek het, pas na uren die keuken weer uit met twee glazen fris met ijsklontjes erin.
Zo schatje, heb je al kennis gemaakt met Zombie?
Mijn lieve meisje, hé? Hij aaide het dier over de enorme kop, de hond liet haar tong uit de bek hangen en lebberde de baas eens flink over zijn hand.
Eh, ik hou niet zo van dit type honden sorry, zei Anna stijfjes. Verbaast keek Pedro haar aan. Dat ga je niet menen! Ze is heel lief!
Ja, dat zeggen ze allemaal, zei Anna.
En op een dag bijten ze toch en dan goed.
Welnee, dat ligt aan de opvoeding van de baas hoor, zei Pedro zelfverzekerd. Ze zijn gefokt op valsheid, hield Anna vol. Pedro ging een muziekje opzetten, en kuste Anna op haar mond. De hond blafte, Blew, Bleww, een schorre asociale blaf, vond Anna wel.
Alsof die hond dagelijks in de kroeg kwam, zeg maar. Oh, Anna kon zich niet ontspannen.
En wat was de hond toch vreselijk lelijk, die bek zo groot en die schele ogen!
Wat vond Pedro nu leuk aan zoiets?
Anna kon het zich niet voorstellen, dat je dat als huisdier zou willen. Op de bank duwde Pedro, Anna achterover, maar Anna was zo stijf als een plank. Wat is er meisje? Vroeg hij bezorgd. Die hond Pedro, ze moet uit de kamer ik ben bang voor haar!
Mopperend sloot Pedro de hond op in een slaapkamertje en kwam terug. Anna dacht aan een relatie met Pedro en eventueel kinderen die dan door de hond zouden worden gebeten. En zij zou geen voet meer durven verzetten dankzij die hond. Ze wilde dit dus echt niet.
Ze zei dan ook tegen Pedro dat die hond weg moest, als hij een relatie met haar wilde. Pedro was boos, en zei dat hij Zombie echt niet weg zou doen voor haar.
Zombie blafte vanuit de slaapkamer, Blew, Blewwwwwwww!
Blew!
Pedro had er wel zin in, zijn Anna en snel trok hij zijn broek uit, zodat ze misschien wel direct met hem het genoegen van seks wilde delen.
Vol afschuw keek Anna hem aan, en toen naar zijn geslachtsorgaan, die vreselijk klein was.
Ik begrijp het al, zei Anna, ze stond op en trok haar Jurkje recht. Het is dus waar.
Zombie is je verlengstukje.
Anna vertrok en kwam nooit meer terug, dankzij Zombie.
Zombie blafte haar nog blij na, Blewwwwwwwwwwww, Bleuwwwwwwwwwww, de hond leek te joelen van vreugde bijna.
In het vervolg vroeg Anna bij elke nieuw ontluikende liefde eerst of de man een huisdier had en welke dat dan wel niet was.

©AngelWings

Gerelateerde Berichten