Toen alles nog groot was

Bij veel oude mythen en populaire theorieën over het primordiale tijdperk (de oertijd) denkt men dat alles groter was. In die beleving was de aarde een gigantische, extreem vruchtbare wereld waarin niet alleen de bewoners (zoals de Nephilim), maar de gehele natuur op een schaal bestond die we ons nu nauwelijks kunnen voorstellen.

1. Reusachtige bomen en de “Silicium-theorie”

Een bekende moderne theorie binnen dit idee is de gedachte dat onze huidige bossen slechts “struikgewas” zijn vergeleken met de bomen uit de oertijd. Volgens deze zienswijze bestonden er ooit kilometers hoge bomen waarvan de stammen niet uit koolstof (zoals nu), maar uit silicium bestonden.

Aanhangers van deze gedachte wijzen vaak naar bijzondere rotsformaties over de hele wereld:

• Devils Tower (Wyoming, VS): Volgens deze theorie zou dit geen vulkanische stollingsrots zijn, maar de versteende stomp van een immens grote levensboom die duizenden meters hoog was.
• Zeshoekige basaltkolommen (zoals de Giant’s Causeway): Deze worden soms vergeleken met de celstructuur van reusachtige plantenvezels.
• 

https://nl.pinterest.com/angelwingsnl/strange-nature/

2. De wetenschappelijke kant: Megafauna en Gigantisme

Kijk je naar wat de geologie en paleontologie laten zien, dan blijkt dat de aarde inderdaad tijdperken heeft gekend waarin planten en dieren gigantisch waren:

• Hogere zuurstof- en CO2-gehaltes: In tijdperken zoals het Carbonaat en het Krijt bevatten de atmosfeer aanzienlijk meer zuurstof en CO2 en was het klimaat warmer en vochtiger. Hierdoor konden planten, paardenstaarten en libellen (Meganeura met een spanwijdte van 70 cm) enorm groot worden.
• Megafauna: Later wandelden er reusachtige zoogdieren rond, zoals de mammoet, de giant ground sloth (een grondluiaard zo groot als een olifant) en de Paraceratherium (een hoornloze neushoorn van 5 meter hoog).

3. De Wereldboom in oude mythologieën

Het idee dat bomen vroeger zo groot waren dat ze de hemel en de aarde met elkaar verbonden, vind je in vrijwel elke oude cultuur terug:

• Yggdrasil bij de Noorse volkeren (de levensboom die alle werelden draagt).
• De Boom des Levens in Mesopotamische en Bijbelse mythen.
• Meso-Amerikaanse World Trees bij de Maya’s, die dachten dat een reusachtige Ceiba-boom het universum overeind hield.

In deze visie was de aarde vroeger dus een veel krachtigere, grotere en energierijkere wereld waarin alles op een gigantische schaal groeide.