Aanvallen van wolven tegenover mensen komen vandaag nauwelijks nog voor. In het verleden waren er meer conflicten tussen wolf en mens. Er zijn slechts een zestal redenen die wolvenaanvallen, ook historische, kunnen verklaren:

• Hondsdolle wolf
• Prooiaanval
• Zelfverdediging
• Moederinstinct
• Voedselconditionering
• Aanwezigheid van honden

De belangrijkste bron van straffe wolvenverhalen is hondsdolheid. Voor 1900 kwam deze ziekte over heel Europa voor. Tijdens de laatste fase van deze ziekte verliest een wolf alle angst en gaat als een dolle op pad waarbij hij alles bijt wat hij tegenkomt, ook mensen. Met de komst van moderne medicijnen en vaccinatiemogelijkheden is de ziekte teruggedrongen en inmiddels is vrijwel heel Europa vrij van hondsdolheid. Dit soort aanvallen komt dan ook niet meer voor.

Mensenvlees

In zeer zeldzame gevallen werden in voorbije eeuwen mensen zelf als prooidier gezien, maar telkens was er sprake van bijzondere omstandigheden en incidentele gevallen. Het aanbod van natuurlijke prooidieren was in die tijd extreem laag en ook vee was vaak moeilijk te verschalken. De zeldzame keren dat wolven, gedreven door honger, mensen als prooi aanzagen, kozen de wolven steevast jonge kinderen en vrouwen uit, helemaal in lijn met hun aangeboren vermogen om de zwakste prooi te onderscheiden. In enkele gevallen deden wolven zich ook tegoed aan lijken, onder meer in oorlogstijd. Soms waren de aanvallers ook hybriden van wolf en hond, die geen angst voor de mens vertoonden. Na het doden van die ene problematische wolf of hybride in kwestie, was het gevaar doorgaans geweken en bleven verdere incidenten uit.

Zelfverdediging

Door eeuwenlange vervolging heeft de wolf geleerd de mens te mijden. Om risico’s te vermijden, zal hij meestal proberen te vluchten voor mensen. Wanneer een wolf in het nauw gedreven wordt, kan hij – zoals elk ander dier – toch aanvallen in een poging om zichzelf te redden. https://welkomwolf.be/de-zeldzame-keren-dat-een-wolf-aanvalt