Ik werd wakker als een ander persoon.” Het verhaal van een Canadese vrouw die wakker werd met de herinnering van iemand anders

Toen de jonge vrouw wakker werd, herkende ze haar slaapkamer niet meer. Alles leek haar onbekend en er klonk een geluid van beneden: er was duidelijk iemand aanwezig. Daar klonk een onbekend liedje. Mogelijk via de radio. Pogingen om zich gisteravond te herinneren, waren niet succesvol. Maar haar hoofd deed geen pijn, ook al leek het alsof al haar herinneringen verborgen waren in een soort mistige waas. Nadat ze een tijdje had gelegen, kon de vrouw zich haar naam herinneren: Catherine.

Ze pakte een badjas van de stoel, trok die aan en liep stilletjes op haar tenen de kamer uit om te kijken wie er beneden was. Er was geen angst, maar ze hield niet van het gevoel van het onbekende. Toen zij  vanaf de bovenkant van de trap naar beneden keek, zag ze een onbekende, bebaarde, verzorgde man. Ze zag hem voor het eerst. Nu voelde Catherine angst. Toen ze terugkwam in de kamer, zocht ze naar een telefoon om de politie te bellen, maar ze kon geen communicatiemiddel vinden.

Catherine zag een vreemde man.
Is ze ontvoerd? Of misschien heeft ze deze man op een feestje ontmoet? Haar gedachten konden niet helder worden en alles leek op de een of andere manier onbekend. Een herinnering kwam tevoorschijn uit de mist van het bewustzijn: een klein meisje. Precies! Ze had een dochter, Claudia.

Langzaam kwam de herinnering terug. Dit huis is absoluut niet van haar, want ze  herinnerde  zich haar eigen huis. Normaal gesproken woonde Catherine in een appartement met één kamer, maar hier is er een compleet woonhuis met twee verdiepingen. Ze verzamelde al haar moed en ademde uit, waarna ze naar beneden ging. De man zag het de vrouw de trap afkomen en begroette haar hartelijk:

– Goedemorgen, slaapkop. Hoe gaat het, Louise? Je ziet er vandaag een beetje vreemd uit.

– Alles is goed. “Ik moet even naar buiten voor een frisse neus, ik heb een nare droom gehad,” zei ze, en er flitsten gedachten door haar hoofd: “Waarom noemde hij me Louise? “Wie is hij eigenlijk?”

“Kleed je maar aan, het is  koud,” zei de vreemdeling en ging verder met het klaarmaken van het ontbijt. Het meisje was nog verbaasder: het sneeuwde buiten, terwijl het gisteren, volgens haar herinneringen, behoorlijk warm was geweest en had geregend.

Die dag eindigde in een groot drama. De man beweerde dat hij de echtgenoot van de vrouw was en dat zij, Louise, al vier jaar met hem in Canada woonde. Hij liet foto’s zien, waaronder die op haar telefoon, die op naam van Louise bleken te staan.

Er was geen enkel bekend persoon in de contacten, en zelfs de namen van de ouders waren anders. Het leek allemaal op een vreselijke droom. Het ergste is dat er geen dochter was. Ze hadden geen kinderen. Roger verloor zijn geduld en ging met een slecht humeur naar zijn werk. En de jonge vrouw huilde, terwijl ze probeerde te begrijpen wat er was gebeurd.

Toen hij ’s avonds terugkwam, werd het onderzoek naar de waarheid voortgezet. Uiteindelijk besloten ze om naar een psycholoog te gaan. De reis heeft helemaal niets duidelijk gemaakt. Catherines herinneringen gingen zelfs terug tot haar kindertijd. Bij elke poging kwamen er nieuwe en nieuwe details naar boven in het geheugen van de jonge vrouw, maar tegelijkertijd wist ze zeker dat ze niet Louise was, de vrouw van Roger.

Ook een bezoek aan een psychiater hielp niet om de situatie te begrijpen. Catherine herinnerde zich dat ze in Spanje in Malaga woonde. Roger weigerde het te geloven, aangezien hij Louise al vele jaren kende, sinds de schooltijd, en ze hadden al die tijd in Vancouver, Canada gewoond.

Het verhaal nam een ​​onverwachte wending toen Catherine besloot zich te laten behandelen met regressieve hypnose. Het bleek dat ze niet loog. De herinneringen zijn echt van haar. Omdat hij besefte dat hij  zijn geliefde zou verliezen als hij niet akkoord ging, besloot hij naar Malaga te gaan. De vrouw kon zich herinneren dat ze haar eenkamerappartement had gevonden, maar dat er een heel ander stel in woonde.

Maar na een gesprek met hen werd er iets ongelooflijks duidelijk! Hetzelfde gebeurde bij dat  koppel! Diezelfde ochtend werd die vrouw  in Malaga wakker met vreemde herinneringen en een verlangen naar Canada. Hoe dit mogelijk is, weet niemand. Maar tijdens haar slaap werden Louises herinneringen uit Vancouver vervangen door Catherines herinneringen uit Malaga en vice versa.

Hoe kan de transformatie van het geheugen plaatsvinden?
Trouwens, het meisje Claudia is inderdaad bij een Spaans stel terechtgekomen. Terug in Vancouver gaf Catherine toe: ze was echt Louise en Roger was haar echtgenoot. Zij moest, net als de Spaanse vrouw, haar leven waarschijnlijk helemaal opnieuw opbouwen en wennen aan iedereen, inclusief haar man, ouders en vrienden.

Het raadplegen van parapsychologen en somnologen hielp niet veel. Het echtpaar zocht nog twee keer hulp bij regressiesessies, maar het lukte hen niet om hun ware geheugen terug te krijgen. Ook de droom van de nacht waarin alles gebeurde, konden ze zich niet meer herinneren.

Er is geen verklaring voor dit verhaal. Het is een van die gevallen waarbij niemand precies kan zeggen wat er is gebeurd en hoe het weer goed kan komen. Maar dankzij Rogers grote liefde voor Louise werd alles tussen hen weer normaal. Ja, het was moeilijk voor het meisje om te wennen aan de ‘nieuwe’ sociale kring, het weer, de stad en de mentaliteit, omdat ze zich in haar herinnering geen enkele affiniteit voelde met de Canadese cultuur en zichzelf als Spaans beschouwde. Ze had tijd nodig. Louise’s familie en vrienden steunden haar en het verhaal eindigde min of meer gelukkig.

Brrr eng verhaal

Bron