Vrouw besluit in paniek tot abortus?
Vaag verhaal toch.
Dus je gaat naar een tandartspraktijk, die alleen maar tanden trekt!
Je bent helemaal in paniek: oh jeeh ze gaan mijn tanden trekken… eh ja meestal als je ergens naartoe gaat waar ze iets gaan doen, waarvoor je daarheen gaat, daar doen ze wel wat er op de deur staat, dat ze gaan doen!!!!!!
Dus die tandartspraktijk denkt: ok, de volgende voor een tandtrek sessie!
Hops, op den stoel, benen wijd… eh mond open en gaan met die banaan, en raad eens wat, een uurtje later alle tanden eruit.
Wonder why?
Na een tijdje krijg je spijt:
Ja maar die tandartsenpraktijk had niet zo snel mijn tanden moeten trekken, ( jij ging toch zelf die deur door?)
En die tandartsen hadden mij foto’s moeten laten zien, want waren mijn tanden wel echt slecht?
Ik ga ze aanklagen!
Die logica ontgaat mij dus…
Ze wist niet eens dat ze zwanger was!
14 weken hé?
3,5 maand dus.
-De abortusarts legt haar een contract voor dat ze moet tekenen voordat de abortus kan plaatsvinden. Ze ondertekent het zonder goed na te kunnen denken, vertelt ze.
-Ze komt die dag in 2023 huilend de abortuskliniek in Arnhem binnen, compleet overstuur. In de auto onderweg naar de kliniek heeft ze overgegeven. „Ik had het zakje met braaksel nog in mijn hand.”
De details! Brrr, maar dat moet ook maar even in de krant : ze heeft overgegeven!
Dat kan dus ook door de zwangerschap komen!
-Sinds 1 januari 2023 is de verplichte minimale bedenktijd van 5 dagen bij een abortus in Nederland afgeschaft. U bepaalt nu in overleg met de arts welke bedenktijd u nodig heeft om tot een weloverwogen besluit te komen. Dit betekent dat een behandeling (onder omstandigheden) al op dezelfde dag als het eerste gesprek kan plaatsvinden, maar ook langer kan duren.
- Flexibele bedenktijd: De arts kijkt samen met u naar uw situatie en persoonlijke behoefte aan tijd.
- Geen verplichting: De wettelijke verplichting van 5 dagen is komen te vervallen.
- Vrijwillige bedenktijd: Als u nog twijfelt, kunt u uiteraard bedenktijd nemen (bijvoorbeeld 2, 5 of 10 dagen).
- Afspraak maken: U kunt direct contact opnemen met een abortuskliniek voor een afspraak.
-Op zich snap je niet waarom die bedenktijddagen ineens niet meer nodig zijn!
Lijkt me niet verstandig, dat even terzijde…!
Maar het is wel je eigen verantwoording ten alle tijde wat je beslist.
-„Ik kreeg niet de tijd om het te laten bezinken”, zegt de Nijmeegse. Wilde ze wel echt van het leven in haar buik af? Die beslissing had ze eigenlijk nog niet genomen. „Ik snap niet hoe ze niet hebben kunnen zien dat ik in paniek was.”
Wat doet ze zielig! Of niet…?
-De uitslag van de zwangerschapstest was duidelijk: er groeide een kind in haar. „Ik heb in paniek de huisarts gebeld.” Ze nam ook contact op met de verwekker. „Die wilde het niet.”
In een roes, zo zegt ze zelf, belde ze de Arnhemse abortuskliniek. Na een telefonische intake kon ze daar vijf dagen later terecht. „Ik ben de dagen daartussen kwijt. Ik weet niet meer hoe ik die ben doorgekomen.”
Ze had al 5 dagen bedenktijd zo te zien! Dus wiens schuld is dit dan eigenlijk!?
-Een abortus is in Nederland toegestaan tot de 24e week van de zwangerschap, al wordt het aangeraden niet te lang te wachten, ook absurd!
24 e week dan zijn ze levensvatbaar! Vanaf de 20e week al…
Nooit toestaan zoiets, wie heeft dit bedacht; kabinet Rutte zeker!?
-In Nederland wordt een ongeboren kind wettelijk als levensvatbaar beschouwd vanaf 24 weken zwangerschap. Tot deze termijn is abortus toegestaan, waarbij in de praktijk vaak 22 weken als veilige grens wordt aangehouden. Na 24 weken is abortus alleen mogelijk bij zeer ernstige medische redenen
-Want wat had ze besloten als ze had gezien dat er een kindje in haar groeide?
Want wat had ze besloten als ze had gezien dat er haar tanden nog gezond waren?
-De abortusarts legt haar een contract voor dat ze moet tekenen voordat de abortus kan plaatsvinden. Ze ondertekent het zonder goed na te kunnen denken, vertelt ze.
Eh en dat moet voor een kind kunnen zorgen, sorry hoor…ze kan niet goed nadenken dus, dat blijkt uit alles!
5 dagen had ze bedenktijd en ze leefde in een roes, ja van seks zonder bescherming kun je dus zwanger raken!
En dan blijk je zwanger, wat je niet eens merkt, en dan kots je in een zakje in de auto, want je bent overstuur en een ander had dat dan moeten zien, verantwoording afwimpelen heet dat.
De arts had je ook nog een echo moeten laten zien, misschien had je dan wel gedacht ok het is echt, een baby dat levend ter wereld kan komen, wat leuk, ik hou het maar!?
-„De arts begon meteen ook over anticonceptie, of ik een spiraaltje wilde.” Hij zorgt er ook voor dat ze meteen medicatie krijgt die nodig is voor de abortus.
Eenmaal in de wachtruimte waar de medicijnen even moeten inwerken, appt ze nog met de vader van de ongeboren vrucht. Dat ze niet weet of ze het wel echt weg wil laten halen. Maar ze is niet bij machte die twijfels nog in de kliniek te uiten.
Hoezo je bent niet bij machte, was ze aan de drugs ofzo?
Nee ze sleurden haar die kamer in en hups!
Die vrouw neemt nergens haar verantwoording en alles is de schuld van die artsen!?
–Een uur later ondergaat de 33-jarige de abortus. „Het is echt in een sneltreinvaart gegaan”, vertelt de Nijmeegse.
(33 al hé?_ Geen jong meisje meer!)
Je meent het, wat had je dan gedacht, een maandenlange lijdensweg waarbij je je nog had kunnen bedenken ofzo?
Jezus wat een type.
-De abortusarts, de verpleegkundige en de manager van de kliniek verklaren tijdens de zitting voor het Regionaal Tuchtcollege voor de Gezondheidszorg dat ze naar eer en geweten hebben gehandeld. Ze zeggen geen reden te hebben gehad om aan te nemen dat de vrouw nog twijfelde aan haar besluit. Ze had immers ook zelf de abortuskliniek gebeld. Eenmaal daar was het ook niet duidelijk dat ze twijfelde, zeggen ze.
De Nijmeegse zegt dat het haar allemaal is overkomen. „De huisarts zei dat ik in de kliniek goede gesprekken zou krijgen. Ik was op zoek naar hulp, niet meteen naar een abortus. Ik ben bij één arts geweest en daarna ging het heel snel. Dat neem ik ze kwalijk. Ze hadden moeten kijken naar mijn mentale toestand.”
Voor gesprekken had ze ergens anders moeten zijn, maar dat kan ze nu dus gaan doen!
Dat is ook wel hard nodig.
–‘Heel naar voor haar’
Want de abortus heeft er flink in gehakt: de Nijmeegse raakte door de psychologische gevolgen haar werk kwijt, belandde in de bijstand en is twee jaar na dato nog steeds niet de oude. „Dit is echt heel naar voor haar”, vindt de abortusarts.
Tuurlijk zo labiel als wat!
Het is waarschijnlijk beter zo, want als zij een kind zou moeten opvoeden, dan was dat ook niet goed gegaan.
Is dit hard oordelen?
Ja, misschien wel, maar het feit dat zij mensen beschuldigd van dingen, waar zijzelf verantwoordelijk voor is, en zou moeten zijn, is idem net zo hard oordelen van haarzelf.
Vermoedelijk is dit iemand die uit is op poet! Dit voelt echt niet zuiver aan en is ook niet logisch.