Man die 4 keer de dood heeft gezien, 3 keer klinisch dood is geweest en getuige is geweest van wat er daarna komt
Man die 4 keer de dood heeft gezien, 3 keer klinisch dood is geweest en getuige is geweest van wat er daarna komt
Dannion Brinkley werd twee keer door de bliksem getroffen, zijn eerste NDE vond plaats in 1975 en is de meest complete Bijna-doodervaring ooit geregistreerd! Hij is een internationale bestsellerauteur en zijn boeken omvatten Saved By The Light. Hij beweert de psychische en spirituele gaven die hij ontving van zijn twee bijna-doodervaringen te gebruiken om de stervenden en behoeftigen te helpen.
In september 1975 sprak Dannion Brinkley tijdens een onweersbui aan de telefoon toen hij door de bliksem werd getroffen en ‘stierf’. Hij was klinisch dood voor meer dan 20 minuten. Maar tussen het verlaten van zijn lichaam en zijn terugkeer ernaartoe, had hij een buitengewone ervaring. Hij bezocht een spiritueel rijk en werd voor 13 engelachtige instructeurs gebracht in wat hij omschreef als ‘een kathedraal van kennis’. Daar werd hem verteld over een gebeurtenis die de wereld zou schudden voor het jaar 2000. Van de 117 onthullingen die hij zich herinnert, zijn er 95 al uitgekomen.
“Het ging in de zijkant van mijn hoofd boven mijn oor, het ging langs mijn ruggengraat,” zei Brinkley. “Het laste de spijkers van de hakken van mijn schoenen aan de vloer. Het gooide me de lucht in, ik zag het plafond, het sloeg me terug naar beneden, en een vuurbal kwam door de kamer en verblindde me. Ik brand. Ik sta in brand. Ik ben verlamd.”
In SAVED BY THE LIGHT gebruikt Dannion Brinkley nu de psychische en spirituele gaven die hij ontving om de stervenden en de wanhopigen te helpen. Hij heeft ervoor gekozen om zijn verhaal te vertellen om anderen te inspireren en zijn verbazingwekkende inzichten in het leven, de dood en de toekomst te delen.
Hij vertelde dat hij drie keer was overleden, telkens tijdens een operatie: een keer na een openhartoperatie, een keer na een hersenoperatie en nog een keer na een openhartoperatie.
In deze situaties was hij voor een korte periode klinisch dood, wat betekent dat zijn hart stopte en hij niet ademde, maar artsen reanimeerden hem elke keer. Hij verduidelijkt dat hij, terwijl hij aan een machine lag om hem in leven te houden, dat niet als “dood” beschouwt, maar eerder als een “bijna-doodervaring” omdat hij werd gereanimeerd.
Dannion Brinkley says that he has died three times, each during a surgery: once after open-heart surgery, once after brain surgery, and again after another open-heart surgery.
In these situations, he was clinically dead for a short period, meaning his heart stopped, and he… pic.twitter.com/08EwfLXlT8
— Vicky Verma (@Unexplained2020) November 9, 2024
Toen hij werd gereanimeerd, beschrijft hij hoe hij “zijn lichaam verliet” en observeerde wat er om hem heen gebeurde. Hij stond naast de verpleegster en keek toe hoe ze zijn ribben braken om zijn hart weer op gang te brengen. Hij herinnert zich ook dat hij kalm was tijdens deze ervaring en daarna weer terugkwam in zijn lichaam.
Hij legt uit dat wanneer je tijdens zo’n ervaring buiten je lichaam bent, je niet meer actief deelneemt aan de wereld. In plaats daarvan ben je een toeschouwer. Hij richtte zich op de genialiteit van de verpleegsters en de zorg die ze hem gaven. Brinkley vertelt dat hij meerdere van zulke ervaringen heeft gehad en dat hij er inmiddels aan gewend is.
Daarnaast heeft Brinkley vele jaren vrijwilligerswerk gedaan als hospicemedewerker, waarbij hij mensen in de laatste fase van hun leven hielp. Hij is al meer dan 40 jaar vrijwilliger, waarvan een aanzienlijk deel met veteranen. Hij was medeoprichter van een vrijwilligersprogramma genaamd de Twilight Brigade, dat zich toelegt op het verlenen van zorg aan stervende veteranen. Hij benadrukt dat zijn ervaringen hebben bijgedragen aan zijn begrip en benadering van de dood, meer dan alleen een “aardige vent” zijn.
Dannion Brinkley legt uit dat wanneer mensen een NDE hebben, ze ervaren wat een “panoramische levensreview” wordt genoemd. Dit betekent dat je hele leven aan je voorbij flitst in een 360-gradenbeeld. Het is alsof je jezelf bekijkt vanuit het perspectief van je eigen beste vriend, waardoor je je acties kunt zien zonder je beoordeeld te voelen.
Tijdens deze levensreview zie je niet alleen je eigen leven zich ontvouwen, maar word je ook elke persoon die je ooit bent tegengekomen. Je ervaart wat zij voelden als reactie op jouw acties. Dit betekent dat als je iemand pijn hebt gedaan, je hun pijn voelt; als je iemand gelukkig hebt gemaakt, voel je hun vreugde. Deze ervaring helpt je te begrijpen welke impact jouw acties op anderen hebben gehad, wat een krachtige les is.
De belangrijkste les die Brinkley benadrukt is het belang van het begrijpen van “waarom” je dingen doet, niet alleen “wat” je doet. De redenen achter je acties zijn belangrijker dan de acties zelf. Hij spoort mensen aan om ervoor te zorgen dat hun redenen om dingen te doen niet egoïstisch, kleinzielig of kwetsend zijn. In plaats daarvan zouden ze voor het grotere goed moeten zijn, gevuld met liefde, respect en waardigheid.
Dannion Brinkley explains that when people have an NDE, they experience what’s called a “panoramic life review.” This means that your entire life flashes before your eyes in a 360-degree view. It’s as if you’re watching yourself from the perspective of your own best friend, which… pic.twitter.com/6tQINGPuML
— Vicky Verma (@Unexplained2020) November 9, 2024
Brinkley legt uit dat als je kunt reflecteren op de redenen achter je acties, je kunt leren om vriendelijker en bedachtzamer te zijn in je dagelijkse leven. Hij moedigt mensen aan om te onthouden dat het niet alleen gaat om wat je doet, maar om de intentie erachter. Hij moedigt ook liefde en waardering voor anderen aan, want als je van jezelf houdt en jezelf waardeert, kun je oprecht liefde en waardering tonen aan anderen.
Simpel gezegd zegt Brinkley dat het belangrijkste deel van het leven is om te begrijpen waarom je dingen doet en hoe je acties anderen beïnvloeden. Dit begrip kan je helpen om een meer doordacht en meelevend leven te leiden.
“Als ik niet naar de hel ben gegaan, in de laatste vier reizen, gaat niemand naar de hel, oké,” zei Brinkley. “Dus als je leert dat je niet sterft, als je leert dat je een spiritueel wezen bent, ga je niet naar de hel. Dat is genoeg om je te inspireren om te veranderen.”
Brinkley zette zijn overtuigingen om in daden door jarenlang terminaal zieke patiënten te helpen. Hij richt zich op het begeleiden van medeveteranen en stelt hen gerust dat de dood niets is om bang voor te zijn.
Hij heeft duizenden uren doorgebracht aan het bed van stervende mensen en is bij meer dan 2000 mensen geweest toen ze stierven. Gedreven door zijn passie, creëerde hij een programma genaamd de Twilight Brigade. Het werkt samen met de Veterans Administration om ervoor te zorgen dat geen enkele oorlogsveteraan alleen sterft.
Ondanks dat hij fysiek beperkt is door ernstige verwondingen, weet Brinkley trots dat hij veel mensen heeft geholpen de dood onder ogen te zien, ongeacht of de wetenschap of religie het met hem eens is. Hij zei dat hij zijn lezingen geeft omdat “niemand sterft. Het gebeurt nooit. Het is geen onderdeel van de realiteit.”
Deze vrouw stierf bijna op de intensive care. Ze beweert dat ze zichzelf in bed zag liggen en ontdekte dat mensen een tijdelijke symbiose zijn tussen TWEE wezens: een sterfelijke, een onsterfelijke. De dood bestaat niet, alleen transitie. ( Klik hier om het volledige artikel te lezen )
Haar naam is Julia Fischer (uit Wenen) en ze had een bijna-doodervaring op 6-jarige leeftijd. Ze herinnert zich het incident uit 2003 toen ze zes jaar oud was. Ze beschrijft dat ze wakker werd met een hevige hoofdpijn, waarna ze kort daarna instortte.
Deze gebeurtenis markeerde het begin van een levensbedreigende hersenbloeding, wat ertoe leidde dat ze naar het ziekenhuis werd gebracht en twee weken op de intensive care werd geplaatst. Terwijl ze op de intensive care lag, had Fisher een bijna-doodervaring. Ze beschrijft het gevoel van “uitglijden” uit haar lichaam, alsof er een laagje van haar werd afgetild.
Ze zweefde ongeveer twee meter boven haar bed en zag haar eigen lichaam liggen met buizen die aan haar hoofd vastzaten. In eerste instantie begreep ze niet helemaal wat er gebeurde, maar al snel besefte ze dat er iets niet klopte. Deze realisatie leidde haar tot de conclusie dat ze misschien dood was.
