Het serpent

Het Serpent
Glom en straalde
Gleed in je ziel
Zonder pardon
Weigeren was geen optie
Vergiftigde je ziel
Vrat aan jou
Diep van binnen
Ze had geen mededogen
Theatraal speelde zij haar spel
Zoog zij aan je ziel
Alsof
Je een moederfiguur was
Verstrengelde langzaam om je nek
Haar lange gladde lijf
Maar je hield van haar
Dat nare wijf
Ontkomen was geen reden
Je adem werd immers al afgesneden
Haar lach siste in je mond
Haar tong
Spleet uiteen in je brein
Van jou was niets nog over
In de ban van vals venijn
Verblindde zij je ogen
Met een giftig waas
Blind verstoven
Melkachtige waas
Van een simpele dwaas
Zoals zovelen

Related posts