Het is om je een nachtmerrie van te maken. In mei 2007, slechts één dag na de vijfde verjaardag van haar zoon Kyle, stond Lori Coble in de file in de minivan van het gezin met Kyle, zijn zussen Emma (4) en Katie (2), en Lori’s moeder Cindy, toen een vrachtwagen van 20 ton met bijna 90 km per uur achterop hun busje botste.

Het verschrikkelijke en brute ongeluk kostte haar drie prachtige kinderen het leven en dwong Lori en haar man Chris tot een onvoorstelbare toekomst vol verdriet en wanhoop.

Maar slechts zes maanden later ontdekten Lori en Chris dat ze opnieuw zwanger waren . Dit keer van een drieling: een jongetje en twee meisjes.

De chauffeur van de vrachtwagen, die ten tijde van het ongeluk aan het bellen was, kreeg slechts 364 dagen gevangenisstraf en vijf jaar proeftijd. Afbeelding: The Orange County Register

Het trauma was zo ernstig dat het gezin over meerdere ziekenhuizen verdeeld werd

Na wat boodschappen te hebben gedaan, waaronder een ritje in het reuzenrad in een winkelcentrum en een bezoek aan de dierenwinkel , gingen Lori, haar moeder en de kinderen op weg naar huis voor hun middagdutje. Ze kwamen in een file terecht. Lori draaide zich om en zag dat Katie begon te dommelen. In een poging haar wakker te houden, kietelde Lori de teentjes van haar lieve baby, en toen stond haar hele wereld op zijn kop.

De vrachtwagen ramde de achterkant van haar auto, Lori raakte bewusteloos en al haar drie kinderen raakten ernstig gewond bij een trauma dat zo ernstig was dat de hulpdiensten ter plaatse het gezin moesten opsplitsen om de medische zorg te kunnen bieden die ze nodig hadden. Cindy en Lori gingen naar het ene ziekenhuis, Kyle en Katie naar het andere en Emma naar het derde.

‘Het spijt me, maar Katie is overleden’

Chris was op het werk toen het ongeluk gebeurde. Hij werd door de autoriteiten op de hoogte gebracht en ging direct naar het dichtstbijzijnde ziekenhuis, waar zijn vrouw en schoonmoeder lagen.

In een interview met Oprah uit 2011 beschreef Chris wat er daarna gebeurde: “Een dokter zei tegen me: ‘Het spijt me, maar Katie is overleden.’ Na een paar minuten hoorde ik dat er een telefoontje was geweest van de dokter van Saddleback Hospital. Ik belde en het eerste wat ik zei was: ‘Zeg me alsjeblieft dat Emma nog leeft.’ En hij zei: ‘Het spijt me, maar Emma is overleden,'” vertelt Chris.

“Ik heb net mijn telefoon laten vallen. Ik kon gewoon niet geloven dat dit gebeurde.”

‘Ik hield mijn hand op zijn borst totdat zijn hart stopte met kloppen’

Chris snelde naar het ziekenhuis waar zijn zoon Kyle lag, maar daar werd de hoop al snel de bodem ingeslagen toen de artsen hem vertelden dat Kyle’s hersenen geen zuurstof meer kregen en dat het advies was om hem van de beademing te halen.

Lori werd met haar eigen verwondingen naar het ziekenhuis gebracht om afscheid te nemen van haar zoon.

Chris vertelt Oprah: “Ze klimt zo goed en zo kwaad als het gaat uit de rolstoel om Kyle te knuffelen en zegt: ‘Hij moet nu naar zijn zussen. Zijn zussen wachten op hem.'”

We stopten de beademing, de machines vielen uit en de kamer werd donker. Ik hield mijn hand op zijn borst tot zijn hart stopte met kloppen. En hij was weg.

Een leven zonder je drie engelen

De familie van Chris en Lori maakte zich zorgen om het stel, aangezien hun eens zo drukke huis nu stil was en er veel leven was.

Lori’s moeder, Cindy, zei : “Op een dag ging ik naar hun huis omdat ze de telefoon niet opnam en ik begon te denken: ‘Misschien gaan ze zichzelf iets aandoen’, omdat ik wist hoeveel pijn ik had door het verlies van mijn kleinkinderen.”

En hoewel het leven bijna ondraaglijk moeilijk was, had het universum andere plannen voor het huis van Chris en Lori.

Bijna precies een jaar nadat Kyle, Emma en Katie stierven, beviel Lori van een drieling: Ashley, Ellie en Jake.

Coble familie 2 1000×600

Lori en Chris met Ashley, Ellie en Jake. Afbeeldingen: Facebook

‘Ik denk dat Kyle, Emma en Katie hier iets mee te maken hebben’

Lori en Chris zijn er zich van bewust dat hun nieuwe gezin nooit de kinderen zal vervangen die ze verloren hebben, maar Ashley, Ellie en Jake hebben zeker bijgedragen aan de terugkeer van de vreugde in hun leven.

“Ze zullen Kyle, Emma en Katie nooit vervangen”, zegt Lori in een interview met Meredith Vieira.

‘Het is moeilijk te geloven dat ze niet betrokken waren bij het maken hiervan’

“Ik denk dat het een wonder is. Ik denk dat Kyle, Emma en Katie hier iets mee te maken hebben. Ik denk dat ze ons geholpen hebben, ik denk dat ze dit mogelijk hebben gemaakt.”

En Chris is het daarmee eens: “Je geest kan niet eens anders denken. Als je het gevoel hebt dat ze ergens over je waken, je beschermen, en er gebeurt zoiets, dan is het moeilijk te geloven dat ze niet betrokken waren bij het creëren hiervan.”

Sinds het ongeluk hebben Chris, Lori en hun familie de Amerikaanse vrachtwagenindustrie aangepakt om ervoor te zorgen dat wat hen is overkomen, nooit meer iemand anders overkomt. Ze hebben ook de staat aangepakt om de weg waar het ongeluk plaatsvond, met een dode hoek, veel veiliger te maken.

Het echtpaar dringt er bij de Verenigde Staten op aan om dezelfde wetten aan te nemen als die in Europa en veel andere landen van kracht zijn. Deze wetten vereisen dat vrachtwagens worden uitgerust met boordcomputers om de snelheid en locatie van vrachtwagens via een GPS-systeem te kunnen volgen.

“Dit heeft het aantal dodelijke ongevallen met vrachtwagens in andere landen drastisch verminderd”, zei Chris Coble in een interview met Today . “Ik wil wetgevers en iedereen vragen: ‘Hoe komt het dat we in dit land niet hetzelfde beleid kunnen voeren?’ We lopen hopeloos achter.”

‘De chauffeur was een heel vriendelijk en zachtaardig persoon’

Het is ongelooflijk, maar het echtpaar vergeeft de chauffeur van de vrachtwagen, Jorge Romero, die zelf ook drie kinderen heeft.

Lori en Chris ontmoetten Romero tijdens zijn proces, waar hij werd veroordeeld voor drie gevallen van doodslag in het verkeer en een jaar gevangenisstraf kreeg.

“Meneer Romero was eigenlijk een heel vriendelijke en zachtaardige man”, zegt Chris.

“Als je dit verhaal vertelt, zou je iemand meteen zwart kunnen maken, maar er zit iemand achter het stuur, en hoewel die persoon een deel van de schuld draagt voor deze tragedie, voelde hij zich gewoon verschrikkelijk.”