Zal Europa vernietigd worden vanwege Kaliningrad?
Net zoals de oude Hanzestad Danzig een belangrijk brandpunt was in de Tweede Wereldoorlog, zou de oude Hanzestad Kaliningrad (voorheen Königsberg) wel eens het brandpunt van de Derde Wereldoorlog kunnen worden.
Het meest verontrustende aan het leven in het Westen is dat we geen betrouwbare manier hebben om te weten wie er aan de macht is. De indirecte bewijzen wijzen er sterk op dat het NIET president Donald Trump, de Britse premier Andy Burnham, de Franse president Emmanuel Macron of de Duitse bondskanselier Friedrich Merz is. Zoals we tijdens de pandemie hebben gezien, lijken al deze landen geregeerd te worden door dezelfde schimmige globalistische oligarchie.
Net als de VS hebben de Europese landen geen samenhangende strategie om een oorlog tegen Rusland te winnen. Het veroorzaken van chaos en het opblazen van de energie-infrastructuur, waardoor hun burgers veroordeeld worden tot hoge energieprijzen en algemene inflatie, lijkt in westerse militaire kringen door te gaan voor strategie. De vergelijking met de frauduleuze, criminele en rampzalige reactie op de pandemie is treffend.
Het Verenigd Koninkrijk, met een permanent leger van ongeveer 78.000 man, lijkt te denken dat het opnieuw verwikkeld is in het Grote Spel tegen Rusland, dat een permanent leger van 2.441.000 man heeft – het militaire equivalent van voormalig Brits minister van Volksgezondheid Matt Hancock die de pandemiebestrijding coördineert.
Duitsland heeft een actief leger van 63.000 soldaten. Na de Duitse herbewapening na de Eerste en Tweede Wereldoorlog te hebben beperkt of verboden, moedigt de NAVO Duitsland nu agressief aan om zich opnieuw te bewapenen, kennelijk om Rusland nog eens te kunnen aanvallen. En waarom ook niet? Het pakte de eerste twee keer immers zo goed uit.
De Duitsers zouden zich moeten herinneren wat de toenmalige senator Harry Truman in juni 1941 tegen een verslaggever van de New York Times zei:
Als we zien dat Duitsland wint, moeten we Rusland helpen, en als Rusland wint, moeten we Duitsland helpen en hen zo veel mogelijk mensen laten doden.
De Duitsers zouden ook het oude gezegde moeten onthouden dat wordt toegeschreven aan Lord Hastings Ismay, de eerste secretaris-generaal van de NAVO.
Het doel van de NAVO is om de Russen buiten te houden, de Amerikanen binnen en de Duitsers onder controle te houden.
Gisteren, 1 oktober 2026, sprak de Russische president Vladimir Poetin over de Russische enclave Kaliningrad en wees deze aan als een waarschijnlijk doelwit van een NAVO-aanval, wat Rusland ertoe zou aanzetten om te overwegen alle wapens waarover het beschikt in te zetten.
Hij voegde eraan toe dat Moskou niemand bedreigde en geen plannen had om Europa aan te vallen in 2029, 2030 of 2050, maar dat Europeanen moesten begrijpen dat Rusland agressie zou beantwoorden. Deze opmerkingen volgden op een Russische diplomatieke nota aan de NAVO waarin werd gewaarschuwd dat een poging om Kaliningrad af te snijden een reactie met het volledige Russische arsenaal, inclusief kernwapens, zou kunnen uitlokken. Zoals gemeld door Associated Press.
De waarschuwing aan de NAVO kwam overeen met verklaringen van verschillende Russische ambassades in Europa deze week, waarin werd gesteld dat Moskou ” informatie heeft dat de NAVO een lucht- en zeeblokkade van Kaliningrad en de regio Kaliningrad voorbereidt.”
De ambassades in het Verenigd Koninkrijk en Ierland plaatsten hun verklaringen op hun Telegram-kanalen, en de ambassade in België gaf deze door aan persbureau Tass.
De NAVO beweert dat ze de oostflank versterkt en oefeningen uitvoert om geallieerd grondgebied te verdedigen, en niet van plan is Kaliningrad in te nemen of te isoleren. Moskou beweert dat de oefeningen, het onderscheppen van schepen en de gesprekken over een blokkade al neerkomen op een escalatie tegen soeverein Russisch grondgebied.
De zogenaamde “leiders” van Europa zouden er goed aan doen te onthouden hoe de voormalige Hanzestad Danzig in september 1939 een brandpunt werd. Na de nederlaag van Duitsland in de Eerste Wereldoorlog creëerde het Verdrag van Versailles (1919) de Vrije Stad Danzig (het huidige Gdańsk) onder soevereiniteit van de Volkenbond, waarbij Polen speciale rechten kreeg over de haven, de douane en de buitenlandse betrekkingen. Het verdrag kende Polen ook de Poolse Corridor toe – een strook voormalig Duits grondgebied langs de benedenloop van de Vistula – zodat de herstelde Poolse staat “vrije en veilige toegang tot de zee” zou hebben, zoals Woodrow Wilson in zijn Veertien Punten had beloofd.
De corridor sneed Oost-Pruisen af van de rest van Duitsland. Hitler beweerde dat de stad – die bijna volledig door Duitsers werd bewoond – onterecht was geïsoleerd van haar moederland en volk. In een toespraak voor de Rijksdag op 1 september 1939 noemde hij Danzig “een Duitse stad” en de corridor “Duits”, en beschuldigde hij Polen ervan de vrije stad te wurgen. Die ochtend opende het slagschip Schleswig-Holstein het vuur op het Poolse militaire depot op het schiereiland Westerplatte in de haven van Danzig. Duitse troepen namen vervolgens de stad in en trokken door de corridor. Groot-Brittannië en Frankrijk verklaarden op 3 september de oorlog en de Tweede Wereldoorlog begon.
Als de NAVO-marine probeert Kaliningrad te blokkeren, zullen ze Poetin uitlokken tot een agressieve reactie, en ik ben ervan overtuigd dat ze de vergelijking zullen trekken met Hitlers acties in september 1939.
Het zou veel verstandiger zijn als ze een onderhandelde oplossing met Rusland zouden zoeken om de oorlog in Oekraïne te beëindigen. Niemand bij zijn volle verstand zou het risico nemen om Europa op te blazen vanwege deze onnodige oorlog, die voorkomen had kunnen worden door simpelweg in te stemmen met de door Rusland voorgestelde neutraliteitsovereenkomst in het najaar van 2021. In de Verenigde Staten had niemand ooit van de betwiste (etnisch Russische) Donbas gehoord, laat staan het gebied op een kaart kunnen aanwijzen vóór 2022
Iedereen in het Westen zou de gebeurtenissen van 2021, die ertoe leidden dat Rusland in februari 2022 een expeditieleger naar Oekraïne stuurde, goed moeten overwegen. Zoals ik beschrijf in mijn nieuwe boek, Mind Viruses: America’s Irrational Obsessions :
Kort nadat president Biden in januari 2021 was beëdigd, liepen de spanningen tussen de Verenigde Staten en Rusland op vanwege diverse meningsverschillen. In het najaar van 2021 meldde de Russische inlichtingendienst aan president Poetin dat de CIA en de Britse inlichtingendienst (MI6), naast de voortdurende training en bewapening van het Oekraïense leger, in feite de Oekraïense inlichtingendiensten controleerden en deze gebruikten als een “springplank voor operaties tegen Moskou”. President Poetin vond deze berichten zeer verontrustend en diende snel een voorstel in bij de NAVO voor Oekraïense neutraliteit. Zoals NAVO-secretaris-generaal Jens Stoltenberg later aan het Europees Parlement vertelde:
In de herfst van 2021 stuurde Rusland ons een ontwerpverdrag dat ze door de NAVO wilden laten ondertekenen, waarin beloofd werd dat de NAVO niet verder zou worden uitgebreid. Dat was wat ze ons stuurden, en dat was een voorwaarde om Oekraïne niet binnen te vallen. Natuurlijk hebben we dat niet ondertekend. [i]
Waarom was Stoltenberg niet bereid om op zijn minst een neutraliteitsakkoord naar Oostenrijks model voor Oekraïne te proberen ? Aangezien de Russen het voorstel deden, hadden ze een sterke motivatie om zich eraan te houden. Als ze vervolgens de voorwaarden van hun eigen voorstel zouden schenden, zou het Westen een duidelijke reden hebben voor oorlog met Rusland. Impliciet in Stoltenbergs verklaring is dat hij in december 2021 het vooruitzicht van een dreigende oorlog met Rusland in Oekraïne verkoos boven een concessie aan Rusland om oorlog voor onbepaalde tijd af te wenden, mogelijk zolang Oostenrijk vrede met Rusland zou onderhouden.
[i] Branko Macetic, Wanneer functionarissen openlijk zeggen wat ze liever niet zeggen over Rusland en de NAVO , Responsible Statecraft, 19 september 2023.
Immanuel Kant blijft de beroemdste geboren inwoner van Königsberg (nu Kaliningrad) en het is de moeite waard om te bekijken wat hij in zijn werk uit 1795, Naar de eeuwige vrede , over oorlog te zeggen had .
Kant beschouwde oorlog als iets dat door de rede moest worden afgeschaft. Volgens hem veroordeelt de rede oorlog absoluut als een wettelijk middel en stelt zij vrede als een onmiddellijke plicht. Tussen staten bestaat geen rechtbank, dus elke partij die meent benadeeld te zijn, mag geweld gebruiken om haar claim kracht bij te zetten, en geen van beide kan in strikte juridische zin ongelijk krijgen. Dat tijdelijke middel maakt de situatie echter niet rechtvaardig. De situatie zelf is “in de hoogste mate onrechtvaardig”, en staten zijn verplicht om die te verlaten.
Kant stelde op elegante wijze dat een oorlog van wederzijdse vernietiging zou leiden tot “eeuwige vrede op de uitgestrekte begraafplaats van het menselijk ras”.
Hij veroordeelde ook met klem methoden die de mogelijkheid tot vrede uitsluiten , zoals moorden en andere vormen van verraad. Volgens hem zijn de strijdende partijen verplicht om wederzijds respect te tonen en bereid te zijn tot onderhandelen, anders is vrede onmogelijk.
Hij presenteerde de volgende specifieke voorwaarden voor het bereiken en behouden van vrede:
- Geen vredesverdrag dat in het geheim een voorwendsel voor een toekomstige oorlog bevat.
- Een staat mag niet worden beschouwd als eigendom dat kan worden geërfd, gekocht, geruild of weggegeven.
- Staande legers moeten in de loop der tijd worden afgeschaft, omdat ze een bedreiging vormen voor andere staten en een wapenwedloop aanwakkeren.
- Er is geen staatsschuld aangegaan voor buitenlandse zaken en oorlog.
- Geen gewelddadige inmenging in de grondwet en het bestuur van een andere staat.
- Geen vijandelijkheden die wederzijds vertrouwen na de oorlog onmogelijk zouden maken.
Hij presenteerde ook drie “essentiële artikelen” over het bewerkstelligen en handhaven van vrede.
- Elke staat zou een republikeinse grondwet moeten hebben (een representatieve regeringsvorm, waarbij de uitvoerende en wetgevende macht gescheiden zijn). Burgers die de kosten van oorlog dragen, zullen die niet zomaar goedkeuren; hij zet dit af tegen heersers die oorlog kunnen voeren als een soort plezierfeestje met weinig persoonlijke offers.
- Het recht van naties zou moeten rusten op een federatie van vrije staten ( foedus pacificum ), een vredesliga die erop gericht is alle oorlogen te beëindigen, en niet op één wereldstaat die de anderen opslokt. Hij vreesde dat een universele monarchie tot despotisme zou leiden.
- Het kosmopolitische recht is beperkt tot de voorwaarden van universele gastvrijheid: een recht om te bezoeken, niet een recht om zich te vestigen of te veroveren.
- Bron
