De hersendood-misvatting: Dr. Heidi Klessig legt de orgaanroofindustrie bloot
De hersendood-misvatting: Dr. Heidi Klessig legt de orgaanroofindustrie bloot
Dit is een uitstekend interview dat onlangs is opgenomen met Dr. Heidi Klessig, auteur van het boek ” The Brain Death Fallacy “, gepubliceerd in 2023.
Hier is een citaat van haar website, ” Respect voor het menselijk leven “.
Hersendood is nog een relatief nieuw idee. In 1968 publiceerden dertien mannen van Harvard Medical School een baanbrekend artikel, “Een definitie van onomkeerbaar coma”, waarin ze stelden dat bepaalde comateuze mensen die aan de beademing liggen, al als dood beschouwd konden worden.
Ze hadden geen tests, onderzoeken of bewijzen dat deze mensen (die voorheen altijd als levend werden beschouwd) nu op de een of andere manier ‘dood’ waren.
Hun artikel bevat geen enkele wetenschappelijke referentie. De auteurs presenteerden dit nieuwe idee simpelweg vanuit utilitaristische overwegingen: ze waren van mening dat deze mensen een last waren voor zichzelf en voor anderen, en dat door hen al dood te verklaren waardevolle IC-bedden vrij zouden komen en orgaandonatie mogelijk zou worden.
Ondanks het gebrek aan bewijs voor het concept van hersendood, werd het idee in 1981 in de Amerikaanse wetgeving vastgelegd in de Uniform Determination of Death Act .
Maar zijn deze mensen daadwerkelijk dood?
Vóór 1998 was de gebruikelijke rechtvaardiging voor hersendood dat de hersenen de ‘belangrijkste integrator’ van het lichaam waren: men dacht dat zonder een functionerend brein de dood zeer snel zou intreden.
Maar dit oude concept werd in 1998 ontkracht door Dr. D. Alan Shewmon, die een artikel publiceerde waarin hij 175 gevallen beschreef van mensen die hersendood waren gegaan en waarvan het lichaam niet was vergaan.
Eén van deze mensen bleef zelfs meer dan 20 jaar in leven en woonde nog steeds thuis bij zijn familie! Vanwege de bevindingen van Dr. Shewmon werd in 2008 een Amerikaanse presidentiële raad bijeengeroepen.
Omdat het duidelijk was dat ‘hersendode’ mensen niet biologisch dood waren, stelde deze raad een nieuwe rechtvaardiging voor, gebaseerd op een twijfelachtige filosofie: dat mensen die niet in staat zijn het werk van een mens te doen, ‘dood’ zijn.
Heel handig hebben ze als criteria voor deze nieuwe rechtvaardiging het ontbreken van bewuste waarneming en het ontbreken van spontane ademhaling gehanteerd.
Dat deze rechtvaardiging niet geloofwaardig is, is duidelijk: in de baarmoeder ademen we niet en in de vroege stadia zijn we ons er ook niet bewust van… en toch denkt niemand dat foetussen dood zijn, ook al zijn sommigen van mening dat ze geen recht hebben op volledige mensenrechten.
En zo blijft ‘hersendood’ vandaag de dag wereldwijd een diagnose die op zoek is naar een rechtvaardiging, en die alleen maar blijft voortbestaan in het belang van de orgaantransplantatie-industrie, die ervan afhankelijk is geworden.
Dit is een onderwerp dat in bepaalde medische kringen hevig wordt bediscussieerd. Het grote publiek is zich hier echter nauwelijks van bewust, omdat de commerciële media er niet systematisch over berichten.
Deel deze informatie daarom met zoveel mogelijk mensen en kies er NOOIT voor om een “orgaandonor” te worden op uw rijbewijs of ergens anders!
Verwant :
Man wordt wakker op operatietafel terwijl artsen zijn organen oogsten – Het medische systeem hecht meer waarde aan uw organen dan aan uw leven
Gruwelijk waar de mens toe in staat is!
