Alsof het nieuws het pas net doorheeft: vrouwen en het donker
Alsof het nieuws het pas net doorheeft: vrouwen en het donker
Een stevig en belangrijk verhaal — eentje die al veel te lang onder het tapijt wordt geveegd, en die nu weer wordt gebracht alsof het een nieuwe ontdekking is.
Het nieuws meldt het alsof het breaking is:
“Vrouwen voelen zich onveilig op straat, vooral in het donker.”
Alsof dat iets nieuws is.
Alsof wij, de dochters van de avond, de zusters van het achteromkijken, ooit zorgeloos onder lantaarnlicht hebben gelopen.
Alsof het donker ooit van ons is geweest.
Nee.
Het donker was van hen.
Van de schaduwen die fluisterden, van de voetstappen die te dichtbij klonken, van de blikken die je zelfs onder een capuchon nog kon voelen branden.
Van sleutels tussen je vingers. Van neptelefoontjes plegen. Van sneller lopen zonder dat het opviel.
Van dat ene hoekje dat je altijd vermeed.
Van “doe maar normaal dan gebeurt er niks.”
Van “ik breng je wel even.”
Van “stuur je me een appje als je thuis bent?”
Het was nooit veilig.
Het was nooit van ons.
We leerden al jong:
Niet te laat thuiskomen.
Niet alleen fietsen.
Niet de gevaarlijkste weg nemen.
Niet te veel bloot, geen te korte rok.
En als het toch misgaat?
Dan was het je kleding. Of je route. De tijd.
Dan lag het aan jou.
Want het donker — dat hoorde je toch altijd al te wantrouwen.
En nu komt het nieuws, alsof ze net wakker worden.
Alsof dit ineens ‘weer een probleem’ is.
Alsof het niet altijd al een fundament was van ons dagelijks bestaan:
dat het lichaam waarin je woont, op straat, geen zekerheid biedt — maar risico.
Ik weet niet beter want ik ben een vrouw!
Maar weet je wat?
We zijn moe.
Niet van bang zijn.
Maar van doen alsof het nieuw is.
Van wachten tot de wereld het ineens waard vindt om naar te luisteren.
Van de ‘tips voor vrouwen’ in plaats van regels voor mannen.
Van halve oplossingen voor hele angsten.
Misschien is het tijd dat het donker van ons wordt.
Dat we het terugclaimen.
Dat we niet alleen veilig thuiskomen,
maar ook volledig. Dat we die vrijheid hebben om veilig over straat te kunnen gaan!
En tot die dag?
Laat het nieuws maar opschrijven wat wij al eeuwen weten.
Misschien, héél misschien, luisteren ze deze keer een keer wel.
