Rugpijn Edgar Cayce

Maar het antwoord op het overwicht van een ogenschijnlijk eenvoudige aandoening kan, volgens de informatie in de lezingen van Cayce, liggen in een verkeerd begrip van de oorzaken van lage rugpijn. Gewoonlijk zal een persoon die last heeft van lage rugpijn zijn hersenen pijnigen om vast te stellen wat de rugklachten zou kunnen hebben veroorzaakt, of welk oud letsel zich opnieuw zou kunnen voordoen. Maar in de 49 gevallen van lumbago waarvoor Cayce lezingen gaf, herleidde hij slechts één keer de primaire oorzaak van pijn tot rugbelasting. Bij alle andere gevallen merkte hij op dat de pijn in dit gebied voortkwam uit factoren die de algemene toxiciteit van het gehele lichaamssysteem verhoogden, waarbij de resulterende gifstoffen zich in deze gevallen voornamelijk in de lage ruggebieden vestigden.

Concreet benadrukte Cayce in 26 van de 49 gevallen slechte eliminaties, met name vertraagde of onvolledige eliminaties van het colonkanaal, als de primaire oorzaak van de lumbago. In deze gevallen beschreef hij vaak een situatie waarin de algemene lymfecirculatie van het lichaam (belangrijk bij de afvoer van celafval) werd vertraagd, wat een verstopping van het darmkanaal veroorzaakte en dus een slechte eliminatie. Of hij vermeldt dat colonpockets of verzakking (‘dropping’) van een deel van de dikke darm de eliminatie belemmeren en daardoor een giftige situatie creëren.

De tweede meest voorkomende oorzaak (13 gevallen) was het gevolg van een infectie of verklevingen in een deel van het lichaam. Hier zou het infectieuze of met littekens bedekte orgaan aanleiding geven tot een toename van slijm, de natuurlijke vloeistof van het lichaam om geïrriteerde weefsels te helpen kalmeren en een medium te bieden voor witte bloedcellen die bacteriën wegvangen; het overtollige slijm zou echter feitelijk dienen als drager voor gifstoffen. Die delen die genetisch iets zwakker zijn dan andere, zouden uiteraard het eerst vatbaar zijn voor de verspreiding van de giftige irritatie. Cayce noemde infecties in de bovenste luchtwegen, tanden en neus (neuscatarre), of verklevingen in de bekkenorganen, allemaal als initiële oorzaken van lumbago.

Van de derde en vierde meest genoemde oorzaken, coördinatie- of onevenwichtigheid in de bloedsomloop of het zenuwstelsel (vijf gevallen), en overbelasting of overwerk (vier gevallen), werd vaak uitgelegd dat ze hand in hand gingen met de eerste twee oorzaken. In gevallen van coördinatiestoornissen was het soms moeilijk te zeggen welke oorzaak eigenlijk het eerst kwam: het onevenwicht in deze systemen, wat leidde tot een algemene ophoping van giftige stoffen en verminderde eliminaties, of de toxiciteit die de bloedsomloop en het zenuwstelsel onevenwichtig maakte. Voor een verdere discussie over incoördinatie en onevenwichtigheid van het zenuwstelsel, zie het uitstekende boek van Dr. William McGarey,  Edgar Cayce on Healing .

Ten slotte gaf Cayce bij het lezen van 2533-3 de vijfde genoemde oorzaak van lumbago als ‘door een sleutel of door een val…’.

Een ogenschijnlijk zeer gevarieerde en unieke verzameling behandelingen die in Cayce’s lezingen voor lumbago worden vermeld, wordt systematisch en duidelijk wanneer we ze onderzoeken vanuit het standpunt van de oorzaken die voor deze aandoening worden genoemd. De grondgedachte achter de verschillende behandelbenaderingen kan worden teruggebracht tot twee hoofddoelen: het lichaam ontgiften en de lichaamsstructuur in evenwicht brengen met het zenuwstelsel.

Ontgifting werd bereikt door het chemische systeem van het lichaam in evenwicht te brengen en door gifstoffen uit het lichaam te verwijderen. Er werden dus veel remedies aanbevolen (in totaal in totaal 48 keer) die zure gifstoffen zouden neutraliseren en een beter alkalisch-zuurevenwicht zouden bevorderen (meestal waren er meer alkalisch producerende verbindingen nodig), zoals Melk van Magnesia, Eno-zouten, Castoria, of siroop van Fig. Deze zouden ook helpen de eliminaties te verhogen, omdat het natuurlijke laxeermiddelen waren. Minutieuze doses Atomidine, in cycli ingenomen, was een andere behandeling die acht keer werd aanbevolen om het chemische evenwicht te bevorderen door het vernieuwende effect ervan op de klieren van het lichaam. [Atomidine moet bij inwendig gebruik worden gebruikt op advies van een arts]. Andere orale remedies zouden helpen bij het verwijderen van gifstoffen door chemische aantrekking, terwijl het aanbevolen preparaat door het spijsverteringskanaal en via de darmen wordt verplaatst. Cayce zei bijvoorbeeld (348-19): “Bismuth absorbeert gifstoffen en Magnesia produceert een alkaliteit in het systeem.” Soms werden ook externe behandelingen gegeven om de neutralisatie en eliminatie van gifstoffen te vergemakkelijken door lokale toepassing op het lage ruggebied zelf. Verpakkingen van vele soorten, vooral heet zout, of ricinusolie of kamhoderm [gelijke combinatie van schapenvet (gesmolten), terpentijn en kamferspirits] werden dus aangegeven (19 keer).

Het in evenwicht brengen van de lichaamsstructuur met het zenuwstelsel werd voornamelijk bereikt door aanpassingen van de wervelkolom. Aanpassingen op osteopathisch of chiropractisch vlak, en neuropathisch, of andere vormen van manipulatie, zoals massage, waren in de 49 gevallen de meest aanbevolen behandeling (25 keer). Violette straal over het lumbale gebied (11 keer aangegeven) of het gebruik van een elektrisch aangedreven vibrator over de hele wervelkolom (9 keer voorgeschreven in 3 gevallen) zouden ook hebben bijgedragen aan het stimuleren van het zenuwstelsel.

Opmerking: het bovenstaande commentaar is geschreven door Thomas F. Florian, DC en Charlotte Lauda en is opgenomen in het circulerende bestand voor Lumbago.