De voortdurende droogte in Californië is door de mens veroorzaakt en opzettelijk

Het California Department of Water Resources (DWR) heeft vorige week zijn volgende vijfjarenplan voor het State Water Project – Update 2023 vrijgegeven. Na jaren van bijeenkomsten heeft het belangrijkste wateragentschap van Californië besloten zich te concentreren op “drie elkaar kruisende thema’s: het aanpakken van de urgentie van het klimaat, het versterken van de veerkracht van stroomgebieden en het bereiken van gelijkheid in waterbeheer.”

De watervoorziening voor de 40 miljoen inwoners van Californië en de meest productieve landbouw ter wereld heeft prioriteit op het derde tot vijfde niveau.

Er is hier niets nieuws, behalve publiekelijk toegeven dat het vertrouwen van het publiek is geschonden. Echt?

Decennia lang is het publiek misleid door te stemmen voor waterobligaties die weinig nieuw water bevatten: valse beloften om nieuwe wateropslagplaatsen en aquaducten te bouwen. Ongeveer 12 procent van de obligatiefondsen wordt besteed aan nieuwe wateropslag. De rest van de obligatiefondsen is verkwist aan tal van lokale en speciale milieuprojecten, bijvoorbeeld het afbreken van vier dammen in het Klamath-gebied – het doden van vissen om ze te redden – en het tegenwerken van substantiële nieuwe waterprojecten, bijvoorbeeld het verhogen van de Shasta-dam en het bouwen van Kastanjebruine Dam.

Verder moet water volgens de Californische wet eerlijk worden verdeeld, “gelijkelijk” worden gepompt – de helft naar mensen (als je de landbouw meetelt) en de helft naar de vis (de watertekorten in de Stille Oceaan, 187 biljard gallons). Tijdens de grote regenval van 2024 werd ongeveer 90 procent van het water via de kieuwen van misschien wel een half dozijn deltaspiering naar de Stille Oceaan gespoeld.

Boeren noemen het een door de mens veroorzaakte droogte.

De politici verhinderden dat mensen water “aftapten” en “afleidden” van vis. Volgens de Amerikaanse grondwet vereist het in beslag nemen van privé-eigendom een ​​rechtvaardige compensatie – en geen massale confiscatie. Waterrechten zijn een complexe vorm van eigendom.

“Onze bevindingen tonen aan dat de atmosferische rivieractiviteit groter is dan wat er is gebeurd sinds het begin van de instrumentele registratie”, zegt Clarke Knight, een onderzoeksgeograaf van de US Geological Survey.

Toch plande DWR in 2024 bijeenkomsten van de Drought Resilience Interagency & Partners (DRIP) Collaborative voor april, juli en oktober.

De DRIP-fantasie gaat door ondanks een stortvloed van water in 2024 uit twee winters van gigantische ‘rivieren in de lucht’ die overtollig water dumpen en enorme overstromingen en aardverschuivingen veroorzaken.

De recente enorme atmosferische rivieren, Ark-gebeurtenissen, zijn klein vergeleken met eeuwenoude monsterstormen die plaatsvonden lang voordat de mens enige invloed had op het klimaat, laat staan ​​op het weer.

Ondanks overvloedige regenval bleef DWR het pompen van de Sacramento-San Joaquin River Delta naar de Central Valley-landbouw beperken tot 30-40 procent om inheemse vissen te beschermen. Niet-inheemse baars is waarschijnlijk het grootste gevaar voor inheemse vissen. DWR benadrukte dat zijn vermogen om water naar het zuiden te verplaatsen “beïnvloed is door de aanwezigheid van bedreigde vissoorten.”

De aannemers van die waterdistricten, die de volledige kosten van het water van het State Water Project (SWP) betaalden, dachten daar anders over.

Jennifer Pierre, algemeen directeur van State Water Contractors, verklaarde: “Hoewel we blij zijn met deze bescheiden toewijzing, ligt deze nog steeds ver onder de hoeveelheid water die we nodig hebben. Er zit veel water in het systeem, de reservoirs in Californië zijn vol en de afvoer van smeltende sneeuw moet nog komen. Zelfs in een goed waterjaar is het onder het huidige regime lastig om water effectief en efficiënt te verplaatsen.”

De fixatie van de droogte in Californië is volledig door de mens veroorzaakt. In het verleden, in natte jaren, veranderden de wateren van de Sacramento-rivier, groter dan de machtige Colorado, de Central Valley in een binnenzee.

Meer dan een eeuw lang volgden Californische visionairs het voorbeeld van de Mesopotamiërs, Assyriërs, Romeinen en Nabateeërs, evenals de Azteken vóór hen. CR Rockwood, William Mulholland, Michael O’Shaughnessy, gouverneur Pat Brown en gouverneur Ronald Reagan bouwden dammen en aquaducten om water op te slaan en te distribueren en om bescherming tegen overstromingen en hydro-elektriciteit te bieden ‘te goedkoop om te meten’.

Zoals ik al eerder heb gezegd, verspilt Californië tientallen miljarden dollars (tegen een conservatieve $100-$200 per acre-foot) aan kostbaar zoet water om een ​​handvol deltaspiering te redden en zalmgebieden te “herstellen” waar zalm nooit eerder heeft gelopen.

Zoals ik ook al eerder heb gezegd, beveelt de tirannieke waterpolitie stadsmensen, die slechts 8 procent van het water in Californië gebruiken, om gerecycled toiletwater te drinken en te leven van 55 liter per dag. De lijfeigenen mogen elke andere zaterdag baden, of ze dat nu nodig hebben of niet. Californië eist dat zijn inwoners een belofte doen om water te besparen: En voor de utopie waar het voor staat. Buren geven buren aan voor het “verspillen” van water, om nog maar te zwijgen van leven, vrijheid en eigendommen.

Van zerohedge.com