Ik had een oude poster ooit gekocht, 3 euro of zo, vond het wel mooi!
Spijkertje erin en klaar, op zolder hing dat te hangjongeren, ach ja.
Op een gegeven moment zie je het niet eens meer als je voorbijkomt.
*met de wasmand 😉

Nu ben ik aan het opruimen, wat oude zooi eruit en tijd voor eens wat nieuws.
Dus binnenkort de kringloop maar eens bellen.
Anyways, een lomp schilderij, althans een tekening achter glas, vond ik niet echt super, eigenlijk nooit echt super.
Maar ja, het was van mijn moeder geweest…
Alsof dat heilig verklaarde verhaal altijd moest blijven, oid.

Dus ik dacht: ik doe dat ook maar weg.

Maar ineens dat heldere inzicht: maar de lijst is wel mooi, doe de Kandinsky erin!?
Dus dat was even wat spijkers verwijderen, lijst eraf en glas, plus een flinke jaap in de tengel…
Sunday Bloody Sunday! Woop woop.

De poster zit nu achter glas, het is werkelijk een plaatje!
Beige omranding hout met dat geel.

Hij hangt achter mijn bed, ik kijk erop, dus dat: ‘achter mijn bed-gedingus’.
Die avond voelde de slaapkamer warm, alsof een geliefde op mij zat te wachten, op een vreemde manier, alsof je niet alleen was, oid…?
Het gevoel was onbeschrijfelijk mooi.
Ongekend ook.
Dus die lijst ging dat even in mijn slaapkamer gooien?
Hoe kan zoiets?

Ik dacht: in feite is het een beeltenis die velen kennen in de wereld al vanaf 1924…
Hoeveel ogen hebben dit gezien en gedacht: ja, mooi!
Goh!
Heel veel, en al die ogen hebben collectief het schilderij ergens een energie gegeven van: Mooi!
Wij vinden dit mooi!
En dat straalt het inmiddels uit: een collectieve warmte van miljoenen mensen die dit mooi vinden en vonden.
Apart wel… en toen wist ik plots wat kunst echt betekende!
Dat gevoel moest het geven aan de mensheid.
Deze energie, alsof je een geliefde in huis hebt die bij je is, die bij je hoort zelfs…

Maar misschien, voor hetzelfde geld, heb ik dit in een vorig leven wel een prachtig schilderij gevonden!?
Misschien was het wel blij en gelukkig, de lijst en het schilderij!?
Dat ze samen waren en in een slaapkamer op een ereplek hingen!
En met mij elke nacht naar bed mochten van nu af aan!

🙂

NU kan ik nog een heel verhaal gaan spinnen en bedenken, etc., ga ik niet doen!
Ik laat het hier maar bij, dit is dus echt kunst… dit is wat je zou moeten voelen, dus.

Tijd voor een Gustav Klimt! 🙂

Poster of echt schilderij, ik denk niet eens dat het zoveel scheelt, het is wat het is: een beeltenis dat gezien werd door vele ogen!

Het heet dan ook:

Stille Harmonie , 1924