Grote kinderen

*Slik* Ja, die tijd komt ook en loslaten is niet zo moeilijk, afgezien van:

Ze willen nooit meer met jou op pad…
Waar je eerst nog goed genoeg was ben je nu een soort arme sloeberige zwervererin oid, die door niemand gezien mag worden, waar je eerst samen wegvroemde is het nu: eh ga jij maar 10 minuten  voor ofzo…én bedankt ofzo?
Onschuldig rij je dan weg… je kent dat wel die ouderlijke onschuld!
Wij weten van niks…we doen alsof we achterlijk zijn toch?

Is wel zo handig.
Ow je gaat morgen een hele dag naar…andere kant van het land, het lijken wel landen…verderop.
Oké en wie rijdt er dan?
Rijdt diegene wel goed? Het zweet breekt je uit en je denkt weer aan je trauma van een rotwebsite die je vroeger toch eens beloerde, omdat iedereen het erover had, nu heb je dus sindsdien een trauma…!
Bedankt nog mensen…
Pfff iets met vrachtwagens…*rilllllllll* gruwelijk…misselijkmakend gruwelijk gewoon!
Maar dat gruwelijke komt wel in je op dan.
Later bleek dat sloomrijdertje niet eens mee ging, en hardsjeesje dus reed… ja ik zei maar niks anders ben je ongerust…
jongen ik heb sinds gisteravond al pijn in mijn buikje!
Blij dat hij weer thuis is!
Pfieuwwwwwwwwwwwwww………….omg…alsof er een vrachtwagen van je rug afvalt zeg maar.
Nu heeft deze ooit dol op uitgaan figuur, een kind die daar totaaaaaaaaaaaaaaaaal niet van houdt, onvoorstelbaar… ik wil en njah bijna niemand vindt er nog iets aan, en hij kan en zegt…bah niks aan vin!
Hoezo niet… wat is er dan leuk aan…nou ja…eh…en dan val je ook wel eens stil, want wat jij leuk vindt vindt een ander misschien wel helemaal niet leuk!
Anderszijds ach scheelt wel weer stress… ik vraag me af hoe al die andere ouders dat doen, misschien hebben ze een partner die hen geruststelt oid? Of naaien ze elkaar op hé, zo van; Stel je toch niet zo aan!
Ach, jij ook altijd, enzo… echtparen hebben dat! Maar dat zal dan wel helpen…of de opmerking: Je moet ze wel loslaten hoor!!!!!!!!!
Alsof dat er iets mee te maken heeft, want als er iets ergs gebeurd, dan heeft loslaten pas een nare bijsmaak…
Brrr… Zorgen hou je altijd nml. Hoe oud ze ook zijn… of hoe jong…
Vermoed dat ze in Italië begripvoller zijn richting de ”madri”!
Wat ik wel eens raar vindt dat mensen zeggen, ja maar ik heb er maar 1… ja eh al had je er tien… geen enkele is vervangbaar!

Mensen zijn ook vervelend met vragen altijd hé?

Ben je jong is het en heb je al verkering? En dan later, goh heb je nog geen verkering…nou je moet haast wel, verplicht gaan daten!
Ook als je niet wilt. Nou eindelijk heb je verkering en dan begint de ellende, kritiek op je date, wat is dat voor een kutkind die je mee naar huis nam?
Bv hé?
Nou goed uiteindelijk zijn de gemoederen bedaard en heeft men het ”kindeke” geaccepteerd, so far so good, vragen ze ; én gaan jullie al trouwen?
Ja eh wordt toch eens tijd hé? Tik tak tik tak…
Nou je moet dus trouwen dan ben je eindelijk van het gezeur af denk je!
Nee… je bent getrouwd…

je koopt een huis…en een auto en die boom ach…de hond was er al..of de kat…

Wanneer je eens aan kinderen begint hé?
Tik tak tik tak…
Bij vragen over bevallingen zwijgen al die vrouwen in de familia plots en beweren bij hoog en laag dat het totaal niet erg is ofzo hé?

Oeh ergerlijk zijn die moeders die kwijlen bij het woordje kleinkind!
Brrrrrrrrr…. maar ik wil ook wel eens een kleinkind…
Ja dus? Maak er zelf nog één het kan tegenwoordig hé,hé!

Nou eindelijk is er een kindeke klein van dat kutkind toen op date.. ja de inmiddels redelijk geaccepteerde schoondochter…en dan begint de ellende over wie wat en waarom moet zus en zo…aargh!
Opvoeding, verwenneritus, name it…moeten mensen eens minder doen, bemoeien met een ander, is echt fijner voor de sfeer.

Het hele leven is eigenlijk wel gezeur van deze of gene… je doet het toch nooit goed.
Nou en dan volgen de jaren van zorgen voor en zorg hebben… om.

En dat gaat nooit meer over hoor…nooit!!!!!
Kids verlaten het huis als ze naar school moeten, en je hoort thuis een ambulance voorbij sjezen en je hart zit al in je keel…
Oh god? Toch niet?
Gespannen luister je… okeeeyyyyyyy die rijdt verder weg, dan de school van je kind… ja ik heb zulke superoren als het moet…en je gaat weer verder met stofzuigen ofzo… 😛
Ouder zijn is best wel een beetje erg eng wel.
En dat komt allemaal door dat gezeur van familie en ouders wanneer je nou toch eens een relatie krijgt enzo daar begint het… ze hadden toch beter moeten weten immers?

🙂

 

 

 

Gerelateerde Berichten