Wie is de echte zwarte Piet???????

De roe van Zwarte Piet

Tijdens deze sinterklaasintocht draagt sinterklaas statig zijn staf, terwijl Piet zijn roe in de hand houdt.Tijdens de sinterklaasintocht draagt sinterklaas statig zijn staf, terwijl Piet zijn roe in de hand houdt.Zwarte Piet draagt altijd een roe bij zich, waarmee de stoute kindertjes in toom worden gehouden. Voorlopers van de roe symboliseerden ook macht en straf, maar ook hadden ze magische betekenis om de vruchtbaarheid te bevorderen. Door aanraking met takken zouden vrouwen sneller zwanger worden. Feesten waarin dit een rol speelden, liepen ook vaak uit op seksuele ontmoetingen ergens in de bosjes. Vruchtbaarheid speelde een rol bij veel attributen, en seksuele uitspattingen werden niet altijd onderdrukt.
De kerk nam de attributen en gebruiken van oudere volksfeesten over en gaf er een andere uitleg aan. De kerk plaatste alles in een andere context en gaven er een andere betekenis aan, die aansloot bij de kerkelijke moraal. Colette Méchin beschrijft hoe met de introductie van het christendom in de 11e eeuw in Lotharingen de kerk bewust volksgebruiken zoals het strooien van noten in de kerk opnam, en daarbij de betekenis anders ging uitleggen. De magische betekenis van de roe, met de connotatie van seksualiteit, verdween naar de achtergrond. Sinterklaas werd een kinderfeest in plaats van een feest voor de opgroeiende jeugd, en de roe werd een instrument om ‘stoute en ongehoorzame kindertjes’ te straffen.
Dionsysos met thyrsos.
Dionsysos met thyrsos. Een van de voorlopers van de roe was bijvoorbeeld de thyrsos, een staf met een denneappel bovenop, die een rol speelde in de Griekse dionysosfeesten. De thyrsos symboliseert seksualiteit, maar de vruchtbaarheid werd niet alleen bevorderd door de magische werking, maar ook doordat de orgiastische feesten volgens de overlevering in regelrechte seksuele uitspattingen ontaardden. De orgiastische Griekse dionysosfeesten gaan duidelijk over seksualiteit.
Het slaan met takken had oorspronkelijk betekenis in vruchtbaarheidsfeesten; mannen sloegen vrouwen met takken, een vorm van magie om zo de vruchtbaarheid te bevorderen. Dat de roe een vast attribuut is van Zwarte Piet, is een teken van zijn herkomst: de vruchtbaarheidsmagie. De nieuwe zeden ontdeden het feest van de seksuele metaforen, de vroegere goden met wie onze voorouders zo’n pret hadden werden aan de duivel gelijkgesteld, en het attribuut dat op magische wijze de vruchtbaarheid moest bevorden, werd een middel om de zonde te straffen. Op die manier kon de kerk vrede hebben met de volksfeesten.

Schoorsteenvegers stonden model voor zwarte Piet.

Schoorsteenvegers stonden model voor zwarte Piet.Een andere verklaring voor de roe wordt gevonden in de veger van schoorsteenvegers. Er werkten in Nederland in de negentiende eeuw Italiaanse schoorsteenvegers, die de schoorsteen veegden met een roe. Het waren meestal nog jonge kinderen uit arme Italiaanse gebieden. Ze waren klein genoeg om makkelijk door een rookkanaal te kruipen, en deden het werk voor weinig geld. Hun gezicht was door hun werk zo zwart als roet, en ze hadden een veger om het roet op te vegen en een zak om het roet op te vangen. Ook de kleding die Piet droeg, zou overeenkomen met die van de Italiaanse schoorsteenvegers. Helemaal uit de lucht gegrepen is het niet, want een groot deel van het sinterklaasfeest speelt zich af rond de schoorsteen. Daar komen de cadeautjes naar binnen, en zwarte Piet is dan ook zwart van het roet. De kinderen zetten er hun schoentjes en zingen er hun liedjes.

De roe of ook de bezem is eigenlijk een samengebonden bundel twijgen. La Befana verschijnt jaarlijks in Italië met haar zak en een bezem. Volgens de legende was ze haar huis aan het vegen, toen de Drie Wijzen uit het oosten verschenen, op zoek naar de nieuwe koning, die zou verschijnen. Haar naam is een verbastering van het woord epifanie, de openbaring van het christuskind op zes januari aan de wijzen uit het oosten. In Italië is dit kinderfeest dus gekoppeld aan het christelijke geboortefeest, en het wordt gevierd op 6 januari.

In Italië krijgen de kinderen cadeautjes van Befana, die langskomt met haar zak en haar bezem.

In Italië krijgen de kinderen cadeautjes van Befana, die langskomt met haar zak en haar bezem. Bij Befana en Perchta komt de bundel takken voor als een bezem. De bezem werd ook vruchtbare kracht toegekend. Dit blijkt nog uit de uitdrukking ‘over de bezem trouwen’. Hiermee wordt seksuele gemeenschap buiten het huwelijk bedoeld. Gelijksoortig zijn uitdrukkingen als ‘over de puthaak’ of ‘achter de haag’ trouwen. Met deze uitdrukkingen wordt verwezen naar een niet-christelijk huwelijk, dat niet voor de kerk is gesloten, maar volgens de voor-christelijke gewoontes verliep.
Befana gebruikt haar bezem natuurlijk ook om op rond te vliegen, zoals de sint dat doet op zijn paard. Omdat ze net als Zwarte Piet door de schoorsteen de cadeautjes bezorgt, zit ze ook onder het roet. Stoute kinderen krijgen van Befana een houtskooltje in hun kous ( – hoewel die kooltjes vaak van suiker schijnen te zijn, maar vertel dat niet aan de kinderen). Bovendien slaat ze er met haar bezem meer op los dan zwarte Piet. Ze wordt niet graag gezien, dus wie haar ziet moet oppassen dat hij geen mep met de bezem krijgt.
Een bezem werd vroeger gemaakt van een bundel bijeengebonden twijgen, zonder steel.

Zo kan het dat de bezem de vruchtbaarheidssymboliek van de takken heeft overgenomen. In de mythologie van de Azteken wordt de godin Coatlicue op magische wijze zwanger van de krijgergod Huitzilopochtli toen zij de tempel schoonveegde. Een bal van veren rolde tijdens het vegen naar haar toe, die ze onder haar kleed stopte, waarop ze zwanger werd.

In Frankrijk heet Piet <b>Père Fouettard</b>, ‘Vader Roe’.
In Frankrijk heet Piet Père Fouettard, ‘Vader Roe’.Het sinterklaasfeest heeft nog verschillende kenmerken over die kunnen duiden op een herkomst in oude vruchtbaarheidsfeesten of seksuele uitspattingen. Niet toevallig is de sint een ‘kindervriend’, een ‘huwelijksmaker’ of de beschermer van de prostituees. Een suikerhart behoorde vroeger tot de uitgedeelde geschenken. Tegenwoordig zijn zak en roe vooral attributen van Zwarte Piet, maar Sinterklaas stopt net als Piet wel eens kinderen in de zak, en deelt ook wel eens een pak rammel uit. Vroeger dan, want nu mag dat niet meer.

De Franse begeleider van sinterklaas komt altijd met een roe, en met een ezeltje dat is bepakt met een mand met geschenken. In Frankrijk heet de knecht Père Fouettard, ofwel ‘vader roe’. Daaruit blijkt hoe sterk de begeleider van de sint met deoe is verbonden. Père Fouettard is een beetje een somber geklede man met een soort monniksmantel aan. Hij draagt altijd zijn roe, en hij heeft de ezel bij zich die bepakt is met manden met geschenken. Hij heeft een zwarte of rode baard, en zijn gezicht en handen zijn beroet.
In Frankrijk was Père Fouettard de herbergier die volgens de legende drie rijke jongens had geslacht en in de stoofpot klaargemaakt. Sinterklaas ontdekte dit en bracht de jongens tot leven. Père Fouettard kreeg berouw en was sinds die tijd de begeleider van de sint. Tijdens het beleg van Metz in 1552 werd een beeltenis van de gehate keizer Karel V verbrand en door de stad gesleept. Leerlooiers maakten een groteske, geketende pop met een zweep, om de kinderen te straffen. Nadat Metz was ontzet begon de beeltenis van Karel V samen te vallen met Père Fouettard. De periode waarin de stad werd bevrijd en de beeltenis werd verbrand viel min of meer samen met Sint Nicolaas, zodat Vader Roe een rol kreeg van de kwaadaardige metgezel van de heiligman.

De Oostenrijkse Krampus draagt een bundel takken en een mand.
De Oostenrijkse Krampus draagt een bundel takken en een mand.Krampus, ondermeer bekend in Oostenrijk, Hongarije en andere Oost-Europese landen, is voorgesteld als een duiveltje. Ook hij draagt takken of een roe en een mand. In Hongarije heet sinterklaas ook wel Mikulas. Nikolaus of Mikulas is de aardige man van de twee, die zoete kindertjes beloont, maar stoute kinderen willen niet graag in handen vallen van Krampus, een echte boeman, die kinderen een pak rammel geeft, ze meeneemt en zelfs opeet.
Het is eigenlijk een wonder dat ondanks de metamorfose van vruchtbaarheidsgod naar duivel de metgezel van sinterklaas toch zo populair is gebleven, en dat iedereen toch met zoveel enthousiasme naar zijn komst uitkijkt! De geschenken die hij uitdeelt, ook magische vruchtbaarheidssymboliek, is een traditie die de kerk niet heeft beëindigd.

Krampus voert de stoute kinderen weg.De Oostenrijkse Krampus (links) is duidelijk een duiveltje, met zijn harige lichaam, zijn hoorns en een rammelende ketting om, maar iedereen verwelkomt hem. De roe waarmee hij zwaait is niet echt afschrikwekkend. Krampus was oorspronkelijk een soort geit, en heeft daarvan zijn huid en pels overhouden. Hij deed misschien denken aan de Griekse Pan of de Romeinse Faunus. De duivel voorstellen als een geit of een bok komt veel voor. Tijdens de Krampusnacht slempt de jeugd de hele nacht door, een herinnering aan de orgiasitische feesten voor de aan de sint verwante Dionysos, die maenaden en de geitachtige saters in zijn gevolg had.
De maker van de tekening waarop een harige, rode duivel stoute kindertjes meevoert aan een ketting heeft het kennelijk niet begrepen niet op de infantilisering van het sinterklaasfeest, waarbij het taboe is om stoute kindertjes per ongeluk aan het huilen te maken en sinterklaas en zwarte piet zelf steeds kinderachtiger worden.
In Beieren heet Krampus ‘Klaubauf’; dat betekent hetzelfde, want krampe betekent ook zoiets als haak of klauw.

Hans Trapp, van oude constructieplaat, met zak met geschenken, roe en tak met bladeren.
Hans Trapp, de Vader Roe uit de Duits-Franse Elzas en Pfalz, van oude constructieplaat, met zak met geschenken, roe en tak met bladeren.In de Frans-Duitse regio, oa de Elzas en de Pfalz, is Vader Roe bekend als Hans Trapp, een ruw uitziende man met een grote, warrige baard. Hans Trapp, die is terug te voeren op een legende over een historische figuur, is gewoonlijk geketend. Hij was een kasteelheer en roofridder die ongeveer leefde in de tijd van Maarten Luther, de centrale figuur van de Reformatie.
Hij is hier op een oude constructieplaat afgebeeld als man met een gevulde zak en een grote bos takken. Hij draagt geen roe, maar heeft wel wat van de legendarische ‘Groene Man’, een andere verpersoonlijking van de vruchtbare natuur uit het verleden. Hans Trapp wordt hier geassocieerd met het ‘kerstkind’, dat wordt gesymboliseerd door een meisje met een witte jurk en witte sluier. Ze heeft kenmerken van sint Lucia en Vrouw Holle, volksfiguren of voormalige godinnen wier symbolen verwijzen naar het einde van het jaar en de aantocht van het lengen der dagen. De zon werd ook in oude Germaanse overleveringen voorgesteld door een klein meisje. Net als Hans Trapp geeft dit meisje zoete kinderen lekkers en geschenken, terwijl stoute kinderen worden gestraft met de roe.
Hans Trapp draagt soms zelfs een denneboom; hij kan met sinterklaas worden geassocieerd, maar ook met de kerstman. Dit komt omdat ten tijde van de reformatie en Maarten Lühter het katholieke sinterklaasfeest verboden werd. Maar het vrolijke geschenkenfeest verdween niet. Uiteindelijk gingen de elementen van het sinterklaasfeest langzaam over in het kerstfeest.
Toch is de kerstman in de Elzas pas een laatkomer: hij is na de oorlog door de Amerikanen in Straatsburg geïntroduceerd.

De Duitse knecht Ruprecht draagt een mand met geschenken en een roede.
De Duitse knecht Ruprecht draagt een mand met geschenken en een roede.In Duitsland heet de begeleider van sinterklaas Ruprecht. Ook deze draagt een mand en een roe. Eelco Verwijs noemt het volgende gebruik over de knecht Ruprecht. Onder de naam van knecht Ruprecht gaan op het eiland Usedom drie personen rond op de naamdag van de heilige. De een draagt een roede en een zak met as, en is met erwtenstro omwikkeld en vermomd, de tweede rijdt op een schimmel, en de derde voert een klapperbok rond. Een klapperbok is een houten stang waarover een bokkehuid met een houten kop is gespannen: de kin kan door touw aan het klapperen worden gebracht. Hiermee worden kinderen gestoten die niet kunnen bidden. In ditzelfde boek noemt Eelco Verwijs nog een andere legende waarin de roe een rol speelt: in de middeleeuwen werden voor sinterklaas spotliederen gezongen. Een monnik verzette zich hiertegen, maar hij werd net zolang door de sint met een roede afgeranseld tot hij ‘tot inkeer kwam’. Misschien worden daarom zelfs tot de dag van vandaag oneerbiedige liedjes gezongen over de goedheiligman.

Mannen verkleed als klozems, op Schiermonnikoog, tekening uit 1937. Heidens jaarboek. Op de Waddeneilanden wordt sinterklaas wat uitbundiger gevierd. Jongens verkleden zich, en gaan op zoek naar stoute kinderen. Ameland kennen de mensen dit nog als Sunneklaas of Sunderklaas. Dat is een traditioneel feest dat niet is besmet door moderne, commerciële invloeden. De vrouwen en meisjes worden geacht binnen te blijven, thuis of in het café, en alleen mannen van boven de 18 mogen verkleed als Sunneklaas op straat. Vanaf een uur of zeven wordt de straatverlichting uitgeschakeld, zodat het heel donker is. Nepsunneklazen van onder de 18 worden eruit gefilterd en naar huis teruggeranseld. Een sunneklaas is een baanveger, gekleed in een wit laken, en ze dragen stokken en toeters (‘roepers’). De mannen leggen verkleed als Sunneklaas bezoeken af bij de vrouwen. Als ze met een vrouw willen dansen, slaan ze met hun stok op de grond, en de vrouw stapt hieroverheen. In het voor-christelijk verleden was dit een huwelijksgebruik.
Het feest zou vooral een midwinterfeest zijn om geesten te verdrijven.
http://www.sinterklaasmythen.nl/entry/15/de_roe_van_zwarte_piet

Zo en nu klaar?!!!!!!!!

 

http://www.abedeverteller.nl/de-oorsprong-en-betekenis-van-zwarte-piet-is-sinterklaas-een-racist-of-niet/

Facebooktwitterpinterestmail

Gerelateerde Berichten