Kill Bates en het Grote MelkMysterie
Kill Bates en het Grote MelkMysterie
Er was eens een man met een missie.
Een brilletje, een miljardje of honderd, en een diepe, mysterieuze fascinatie voor alles wat boert, briest of boeren laat.
Zijn naam: Bill Gates.
Maar in deze alternatieve realiteit noemen we hem zoals hij echt is:
Kill Bates.
Kill had zich namelijk iets in zijn hoofd gehaald.
Niet vrede op aarde.
Niet genezing van zeldzame ziektes.
Niet een nieuwe Windows die níét vastloopt.
Nee.
Hij wilde…
Koeien minder laten winden.
Want elke scheet van een koe zou het klimaat aantasten.
Volgens Kill dan.
Dus, terwijl wetenschappers zich bogen over kanker, Ai en ruimtekolonies, werkte Kill aan iets veel urgenter:
De Anti-Farteritus-Formule™.
Een smakeloos, geurloos goedje dat in het koeienvoer werd gemixt.
Koeien mochten niet meer winden.
Geen poef. Geen trompetje uit het achtereind.
En het werkte!
De stallen roken naar lavendel.
Boeren konden eindelijk zonder gasmasker de wei in.
Maar Kill had één ding onderschat:
De Natuur lacht het hardst.
De gasdruk in de wereld moest ergens heen.
En zo ontstond het fenomeen waar de wereld nu onder zucht:
Menselijke Farteritus.
Iedereen die melk dronk —
yoghurt at —
of stiekem een plakje kaas snoepte…
…liep het risico op spontane, luidruchtige, en vooral ruikbare erupties.
In de tram.
Tijdens vergaderingen.
Tijdens Tinderdates.
Het begon met één ongemakkelijke opmerking op straat:
“Hee! Heb jij melk gehad ofzo?”
En binnen no-time was het ergens al wel normaal.
De geur van zure melk werd het nieuwe alarm.
Melkwalm, noemde men het.
De overheid deelde folders uit:
“Melk, de Witte Stank”.
Supermarkten verkochten plots “stilte-kaas” en “windloze melk”.
Er kwamen lactosevrije safe spaces.
En Kill?
Die zat in zijn ondergrondse lab met een lauwe latte van haver,
en fluisterde:
“Perfect…”
Postscriptum:
De planeet is inmiddels één grote windorgel van menselijke gassen.
Klimaatconferenties worden gehouden in open veld.
En het enige dat de mensen bindt,
is het gezamenlijke schaamrood op hun wangen…
en het blame-it-on-the-brie-syndroom. 🧀💨
Je weet maar nooit wat de effecten zijn van nieuwe ontwikkelingen!