COVID-19 wekt sluimerende virussen tot leven, en één daarvan wordt in verband gebracht met long-COVID.
COVID-19 kan sluimerende virussen die zich in het lichaam schuilhouden, reactiveren, waaronder het Epstein-Barr-virus, het cytomegalovirus en verschillende herpesvirussen. Een nog onvoldoende begrepen virusfamilie bleek sterk geassocieerd te zijn met long COVID en blijvende invaliditeit, wat mogelijk een belangrijke aanwijzing vormt voor waarom sommige patiënten moeite hebben met herstellen.
Virussen die jarenlang in het lichaam aanwezig blijven, zoals het Epstein-Barr-virus, het cytomegalovirus (CMV) en het herpesvirus, komen zeer vaak voor. Bij veel mensen veroorzaken ze geen symptomen en lijken ze onschadelijk. Steeds meer bewijs suggereert echter dat wanneer deze sluimerende virussen weer actief worden, ze een rol kunnen spelen bij auto-immuunziekten en andere chronische aandoeningen.
Onderzoekers van het Boston Children’s Hospital en samenwerkende instellingen hebben nu ontdekt dat COVID-19 bepaalde sluimerende virussen bij gehospitaliseerde patiënten kan reactiveren. De bevindingen komen uit een nieuwe studie in Nature , waaraan 15 biomedische onderzoeksinstellingen in de Verenigde Staten hebben deelgenomen. De resultaten bieden nieuw inzicht in virussen die in het lichaam aanwezig blijven en kunnen uiteindelijk helpen bij het ontwikkelen van strategieën om reactivering te voorkomen of te behandelen.
Het opsporen van verborgen virussen tijdens COVID-19
Arts en wetenschapper Ofer Levy, MD, PhD, directeur van het Precision Vaccines Program (PVP) bij Boston Children’s, was een van de hoofdonderzoekers van het door de National Institutes of Health (NIH) gefinancierde onderzoek.
De studie volgde 1.154 patiënten in 20 Amerikaanse biomedische onderzoekziekenhuizen en was ontworpen om biomarkers te identificeren die verband houden met de ernst van COVID-19 en de uitkomsten voor de patiënt. Onderzoekers gebruikten genoomsequencing om te zoeken naar tekenen dat slapende virussen weer actief waren geworden. Virale infecties die al lang verdwenen zijn, kunnen soms opnieuw de kop opsteken wanneer het lichaam onder stress staat.
“Dit is het grootste en meest uitgebreide biomarkeronderzoek naar COVID-19, waarbij we meer dan duizend patiënten hebben gevolgd, meer dan 200.000 monsters hebben verzameld en in de loop van een jaar meer dan 1 miljard datapunten hebben gegenereerd voor deze openbare database”, aldus Joann Diray Arce, PhD, die leiding geeft aan de PVP-Data Management and Analysis Core en aan het hoofd staat van het Clinical and Data Coordinating Center van het onderzoek.
11 virussen opnieuw actief na ziekenhuisopname
Binnen de eerste 40 dagen na opname in het ziekenhuis identificeerden de onderzoekers 11 gereactiveerde virussen. De meest voorkomende waren Epstein-Barr, herpes simplex 1, cytomegalovirus en Anelloviridae- virussen.
Eén bevinding sprong er in het bijzonder uit. Reactivering van Anelloviridae , een slecht begrepen virusfamilie die doorgaans latent aanwezig blijft bij ongeveer 90 procent van de bevolking, bleek sterk samen te hangen met langdurige lichamelijke beperkingen en long COVID.
“Deze associatie met long COVID is een interessante bevinding, aangezien miljoenen mensen wereldwijd aan deze chronische aandoening lijden”, zegt Levy. “Nieuw inzicht in de moleculaire en virale verbanden met long COVID kan leiden tot een beter begrip en uiteindelijk tot betere diagnostiek en behandelingen.”
Ontstekingen kunnen virale reactivering veroorzaken.
Analyse van bloedmonsters bracht ook een onverwacht patroon aan het licht met betrekking tot het Epstein-Barr-virus en het cytomegalovirus. In plaats van te reactiveren doordat het immuunsysteem was onderdrukt, leken deze virussen actief te worden als reactie op ontstekingen.
Onderzoekers zeggen dat de bevinding wijst op een verrassend mechanisme en de gangbare opvatting dat chronische virale reactivatie voornamelijk optreedt als gevolg van immunosuppressie, ter discussie stelt. De resultaten tonen aan dat slapende virussen frequent kunnen reactiveren bij mensen met een ogenschijnlijk functionerend immuunsysteem tijdens ernstige ziekte, met name wanneer de systemische ontsteking verhoogd is.
“Hoewel velen COVID niet langer als een probleem beschouwen, stierven er in het respiratoire seizoen van 2025-2026 tot wel 50.000 Amerikanen aan COVID en sommige schattingen suggereren dat meer dan 10 miljoen Amerikaanse volwassenen lijden aan long COVID”, zegt Levy. “We moeten deze patiënten helpen herstellen met de best mogelijke resultaten.” Hij voegt eraan toe: “Bovendien kan er vroeg of laat een nieuwe coronaviruspandemie komen, wat betekent dat we alle lessen die we kunnen leren van COVID-19 moeten toepassen om beter voorbereid te zijn.”
Op zoek naar betere behandelingen
De onderzoekers zijn vervolgens van plan te onderzoeken hoe het immuunsysteem reageert op deze gereactiveerde virussen gedurende het verloop van COVID-19. Hun doel is om effectieve behandelingen te identificeren en het beste moment voor mogelijke interventies te bepalen.
Andere onderzoekers van Boston Children’s die aan het onderzoek hebben meegewerkt zijn Jing Chen, PhD, Annmarie Hoch, Al Ozonoff, PhD, Kinga Smolen, PhD en Hanno Steen, PhD.
-Misschien is dat ook wel de bedoeling van dit vaxxin
